11 epische dreadlock-dragers

De 11

Je ziet ze steeds minder: dreadlocks. Een tijdlang waren ze niet weg te denken uit het straatbeeld, zag je ze in het merendeel van de muziekvideo’s en stonden de voetbalvelden er vol mee. Is het reden tot paniek? Denk het niet. Tijd om een lans te breken voor de voetballende dreadlock-dragers  van weleer? Jazeker. Voor veel voetballers was het immers meer een handelsmerk dan een haardracht. We verzamelden 11 epische dreadlock-dragers die ze tijdens hun hoogtijdagen droegen met verve.

Andrzej Rudy – Op sleeptouw

Alle odes

Polen heeft een ongekende aantrekkingskracht op mij. Dat was ik even vergeten tot ik dit weekend tijdens een feestje op een voorraadje Tyskie bier stuitte. Met een glimlach zocht ik toen de feestverantwoordelijke op om eens te informeren. De bierblikken uit Polen bleken souvenirs van een zomertrip. Jaren terug moest en zou ik ook eens naar Polen.

Romano Denneboom – Oranjeklant aan de Zeeuwse kust

Alle odes

romano denneboom

Samen naar het Nederlands Elftal kijken is weer een feestje, iets waar je voor thuis blijft of je vrienden opzoekt. Ronald Koeman en de huidige lichting spelers (b)lijken een goede match. Dat was wel eens anders. Bijna was ik vergeten hoe euforie om een gewonnen interland smaakte. Soms verlang ik desondanks terug naar Marco van Basten. Of eigenlijk mis ik vooral soms zijn selectiebeleid. Op zijn keuzelijstjes voor Oranje prijkten namelijk nog wel eens verrassingen. Spelers waarvan je nooit verwachtte dat je ze ooit in het Nederlands Elftal zou aantreffen. Een van de eersten uit die categorie die mij dan te binnen schiet? Dat is altijd Romano Denneboom.

Dennis Gentenaar – Geweldenaar

Alle odes

Elke zichzelf respecterende bruine kroeg heeft er wel eentje. In traditionele zalencentra in de periferie van Nederland tref je er meerdere. Nee, ik heb het niet over rookruimtes. Dat zijn vaak wanstaltige bouwwerken met een treurige gebruikersschare. Het gaat mij om iets anders. Om het tastbare, sublieme resultaat van vakmanschap, van noeste arbeid, van meten is weten, van frezen en van aflakken met liefde. Kroegmeubilair.

Episch leesvoer: Theo Janssen – Marcel van Roosmalen op pad met De Dikke Prins

Episch leesvoer

Een cynische mediapersoonlijkheid, een flamboyante persvoorlichtster en een eigenzinnige oud-voetballer lopen een café binnen. Dat is toevallig van een Griekse horecatijger die in zijn rariteitenkabinet vol bijzondere kostgangers met Ernemse tongval uiteenlopende facetten van het leven becommentarieert. Wie met dat uitgangspunt voor een boek bij een uitgever aanklopt, krijgt er misschien de handen niet meteen voor op elkaar. Laat staan dat boekhandels over elkaar heen buitelen om de primeur van de presentatie binnen te hengelen. Toch lijkt dit precies wat er wel gebeurde rond Theo Janssen – Marcel van Roosmalen op pad met De Dikke Prins.

Luciano José Pereira da Silva – Exoot in de Euroborg

Alle odes


Tijdens weken als deze heb je een exoot nodig. Iemand die zo kleurrijk en flamboyant is dat ie de grauwe wolkenpartijen en de kille druppels van het Nederlandse zomerweer doet verdwijnen. Die bevestigt dat het leven op zijn best is als de zon schijnt. Voetballers die passen bij die omschrijving bevolken de Eredivisie al jaren bij bosjes maar onder het keepersvolk zijn ze over het algemeen wat zeldzamer. Lichtpunt in de duisternis? Luciano José Pereira da Silva, misschien wel de Braziliaanste keeper die je je kon voorstellen.

Episch leesvoer: De dood en de gladiolen – in het voetspoor van FC Emmen in de Eredivisie (Peter Middendorp, Prometheus)

Episch leesvoer

In Emmen waren ze een aantal jaar terug niet bepaald blij met Peter Middendorp. In zijn, in literaire kringen zeer goed ontvangen, debuutroman ‘Vertrouwd voordelig’ schetste hij een waarheidsgetrouw maar bij tijd en wijlen treurig beeld van de Drentse metropool met zijn jeugdjaren als zoon van een fanatieke Blokker-filiaalhouder als leidraad. Gezegend met een, volgens eigen zeggen, matig voetbaltalent droeg hij in die jonge jaren trots het Emmer rood-wit. Maar hij trok weg uit Emmen. Naar plekken waar schrijvers thuishoren. Nee, Peter hoefden redacties niet te bellen