Marc van Hintum – Nooit uit beeld

Alle odes

In de week waarin Arnaut ‘Danjuma’ Groeneveld zijn stormachtige opkomst via NEC Nijmegen en Club Brugge bekroond ziet met een plek in Oranje, dwalen mijn gedachten af naar een andere Brabander die vroeger furore maakte op de vaderlandse velden. Dan bedoel ik niet mede-RKSV Margriet-alumnus Ruud van Nistelrooy. Het is de linksback van dienst die op zijn 31e  het oranje tricot voor het eerst droeg, in dezelfde wedstrijd dat ook ‘Van the Man’ zijn debuut maakte: Marc van Hintum. Twee spelers met een verleden bij dezelfde Osse amateurclub debuteerden dus op hetzelfde moment in Oranje. Dat deden ze ook nog eens tegen Die Mannschaft, dezelfde tegenstander als waartegen Groeneveld zijn grote interland-ontmaagding had.

Advertenties

Martijn Meerdink – Winnaar uit Winterswijk

Alle odes

Meerdink
Het weer wordt grijzer, de dagen korter. Witbiertjes op het terras maken plaats voor herfstbok bij de kachel. Boerenkool vervangt de zomerse salades en het gemoed wordt her en der wat somber. Er is geen ontkomen aan: de herfst van 2018 staat voor de deur en duwt zijn gure wind door de klepperende brievenbus. Het maakt me (nog) melancholischer dan gebruikelijk. De ode van deze week. Ik zet mij ertoe. Via de eindeloze hoeveelheid epische voetballers zoek ik naar iemand wiens naam een glimlach op mijn gezicht tovert. Al bij de A slaat de positiviteit toe. De goedlachse Martijn Meerdink is de epische voetballer van dienst.

Angelos Charisteas – Griekse held

Alle odes

Terwijl hier het kwik geregeld oploopt tot tropische temperaturen, slaat een groot deel van Nederland zijn vakantiedagen stuk over de grens. Een populaire bestemming voor pubers en jongvolwassenen? Chersonissos, de haast Hollandse enclave op Kreta. Friet van Piet, Hof van Holland en Senseo-verhuur, de Ik-hou-van-Holland-Nederlander hoeft er geen heimwee te hebben.

David Seaman – Het Britse doel als veilige haven

Alle odes

Hoewel ik avond aan avond op de bank hang om zoveel mogelijk wedstrijden mee te pikken (‘Is er alweer voetbal?’ ’Ja’ ‘…’), mis ik toch iets dit WK. In een oranjegekleurde vlaag van elftaloverschatting tijdens een bloedeloze wedstrijd tussen twee landen waaruit ik mijn favoriet niet kon kiezen, merkte ik dat ik echt de Nederlandse inbreng mis. Tijdens het daaropvolgende terugverlangen, kwam ik langs de EK’s en WK’s die ik met ‘onze jongens’ op de buis meemaakte. Ik bleef steken en glimlachen bij Euro ’96. Hoe dat komt? David Seaman!

Charlie van den Ouweland – Mis-tellende mooiweervoetballer

Alle odes

Het is een druilerige zomerdag in de juli van 2014 als ik mijn Alfa Romeo het terrein van de golfclub in Goirle opdraai. De zomerdruppels op mijn voorruit nodigen uit om in de droge auto te blijven zitten. Dat kan niet. Een vrijgezellenfeest staat op punt van losbarsten. De bruidegom-in-spe heeft er zin in. Zijn volgelingen idem dito. Ik hijs mij uit de auto. Op het programma die ochtend? Een voetgolf-clinic onder leiding van een heuse oud-profvoetballer. Zijn naam was me ontschoten in de voorbereiding. Pas als een vrolijke, sportieve man met een net ballen komt aanlopen en zich voorstelt, valt het kwartje. Niemand minder dan de goedlachse Charlie van den Ouweland is die dag onze voetgolf-instructeur.

Niels Kokmeijer – Voetbalhorror

Alle odes

Het staat bij veel voetballiefhebbers voor altijd op het netvlies gebrand. Sommigen worden er ’s nachts nog hevig zwetend door wakker. Er wordt ontzettend naar over gedroomd. In voetbalnachtmerries komt-ie bovengemiddeld vaak voor. Men wrijft soms over het eigen been als het incident ter sprake komt. Grimassen verschijnen op gezichten. Het is een zwarte bladzijde in de vaderlandse voetbalgeschiedenis. Inmiddels zijn bijna 14 jaar verstreken, maar de herinnering aan het beeld slijt nauwelijks. Ik heb het over de tackle van Spartaan Rachid Bouaouzan op Go Ahead Eagles-aanvaller Niels Kokmeijer.

Jan Bruin – De Braziliaan van Ameland

Alle odes

canva-photo-editor (13)
Soms vallen mij namen in van voetballers. Zomaar gedachten aan helden van weleer. Soms op de rand van vergeten, soms gewoon wat weggezakt en soms nog helemaal springlevend. In geen van die categorieën valt de naam van de speler die me deze week te binnen viel. Wat mij aan hem deed denken, weet ik niet meer. Zijn hele bestaan had ik met gemak vergeten kunnen zijn. Niemand had me daar waarschijnlijk op aangesproken. Jan Bruin: de voetballer wiens bestaan ik bijna vergat.