Henny Meijer – De bieb

Alle odes

Het is 1996. ‘Ga je zo mee?’, klinkt het uit de gang. Met zijn jas al aan staat mijn vader bij de voordeur. Dinsdagavond, even na zevenen. Na de bonen, aardappels en karbonade is het nu tijd om de leeshonger te gaan stillen. De avondopening van de bibliotheek in Didam is dan een uitkomst. Te voet, te fiets of te wagen gaan we onderweg. Goed nadenken welke boeken je nog had liggen. Je wilt ze niet te laat terugbrengen. Zo’n boete gaat dan nog wel. Het is de ijskoude blik van de bibliotheek-medewerkster waar je pas echt gedisciplineerd van raakt. En het feit dat een indrukwekkende man met dito baard en wijnvlek er de scepter zwaait. Met zijn zoon liep ik jaren later nog een tijd wekelijks de mars der matig getalenteerden van en naar de keeperstraining op sportpark De Nevelhorst.

 

Bert Konterman – Voetbaltrauma vanaf de zijlijn

Alle odes

Juni 2020. Normaal gesproken was het EK inmiddels in volle gang. De eerste bloedeloze remise tegen Oekraïne zou al achter de rug zijn. Het normale leven was een maand lang ondergeschikt aan bier en voetbal. En het ganse land verscheen collectief dagelijks met een katerige kop op het werk. Maar nu: niets dan leegte. Gelatenheid en verdriet wisselen elkaar af. In het tweede geval dwalen mijn gedachten steevast af naar het grootste voetbaltrauma uit mijn leven: de halve finale tegen Italië op Euro 2000. Wie net als ik de pijnlijke uitschakeling vanaf de zijlijn mocht aanschouwen? Bert Konterman.

Dwight Tiendalli – Angst voor de stip

Alle odes

Dwight Tiendalli
In een penaltyshoot-out staan aanvoerders, ego’s en durfals op. Die pakken de verantwoordelijkheid en melden zich bij de eerste 5 strafschopnemers in de 16. Soms staat het hierna toch nog gelijk. Dan moet de nummer 6. Maar als 10e een penalty nemen, omdat alle andere veldspelers al zijn geweest? Dat is wat Dwight Tiendalli overkwam, medio 2005.