Romano Denneboom – Oranjeklant aan de Zeeuwse kust

Alle odes

romano denneboom

Samen naar het Nederlands Elftal kijken is weer een feestje, iets waar je voor thuis blijft of je vrienden opzoekt. Ronald Koeman en de huidige lichting spelers (b)lijken een goede match. Dat was wel eens anders. Bijna was ik vergeten hoe euforie om een gewonnen interland smaakte. Soms verlang ik desondanks terug naar Marco van Basten. Of eigenlijk mis ik vooral soms zijn selectiebeleid. Op zijn keuzelijstjes voor Oranje prijkten namelijk nog wel eens verrassingen. Spelers waarvan je nooit verwachtte dat je ze ooit in het Nederlands Elftal zou aantreffen. Een van de eersten uit die categorie die mij dan te binnen schiet? Dat is altijd Romano Denneboom.

Dennis Gentenaar – Geweldenaar

Alle odes

Elke zichzelf respecterende bruine kroeg heeft er wel eentje. In traditionele zalencentra in de periferie van Nederland tref je er meerdere. Nee, ik heb het niet over rookruimtes. Dat zijn vaak wanstaltige bouwwerken met een treurige gebruikersschare. Het gaat mij om iets anders. Om het tastbare, sublieme resultaat van vakmanschap, van noeste arbeid, van meten is weten, van frezen en van aflakken met liefde. Kroegmeubilair.

11 epische verdwenen merken als shirtsponsor

De 11

Voetbalshirts

Verschillende sterke merken heb ik onder de lat van DVC ’26 in Didam op mijn shirts en trainingspakken gehad toen ik nog voetbalde. Wat te denken van Akolip (dé crème tegen lipblaasjes), Van Wessel Ongediertebestrijding en JK Clothing. Om er een paar te noemen. Zo’n sponsor maakt of breekt echt shirts en trainingspakken. Het maakt het ultra-episch of volstrekt kans- en glansloos. Het is een toevoeging of een noodzakelijk kwaad.

Zico Tumba – Verlosser uit Kinshasa

Alle odes

Het is de nachtmerrie van elke verdediger: een fatale terugspeelbal op de doelman. Ik kan erover meepraten. Op een steenkoude zaterdagochtend in december voltrekt zich een persoonlijk voetbaldrama. De pass is te kort, de keeper te laat en de spits te snel. Doelpunt. De noodlottige treffer komt binnen als een mokerslag: het oneindige spelplezier maakt plotsklaps plaats voor torenhoge prestatiedruk. In mijn hoofd transformeert het voetbalveld tot een verraderlijk moeras. De enige redder in nood die mij daar nog uit kan trekken? Zico Tumba.

Frank Demouge – Onterechte tribunetirades, pendeljaren en liefde

Alle odes

Een aantal kerstborrels geleden kwam ik erachter. Nooit gedacht dat ik ze zou kennen. Ik had verwacht dat ze het volksfenomeen net als ik links zouden laten liggen. Zonder discussie ook. Niets bleek minder waar. Zonder blikken of blozen bekende de een na de ander. Opeens was het een tafelthema. Werd erover gesproken en deelde men in mijn nabijheid openlijk ervaringen. De kerstspecial van All you need is love met Robert Ten Brink als gespreksonderwerp Tweede Kerstdag, voor mij een gruwel met één uitzondering. In 2015 maakte Frank Demouge zijn opwachting in de zwijmelshow. Brings back memories (en dan bedoel ik niet de bijna even corny liefdeshow met Anita Witzier).

Jarda Simr – Held voor één dag

Alle odes

Het leed dat profvoetbal heet. Een glansrijke carrière is weinigen gegeven. Het leeuwendeel van de Eredivisiespelers manifesteert zich jarenlang in de kleurloze middenmoot. Het zijn de grijze muizen die ons voetballand rijk is. De mannen die stiekem hopen op een sporadisch persoonlijk succesje. Dat ene moment van pure glorie. En heel soms is het lot je goedgezind. Zo ook in het geval van Jarda Simr.