11 epische voetballers die je prima in FNV-hesjes ziet protesteren voor een beter pensioen

De 11

Het gaat goed in Nederland, maar niet voor iedereen. De een schreeuwt moord en brand, de ander brengt zijn schaapjes nog verder op het droge. Hoewel de macht en invloed van vakbonden als de FNV tanende is, doen de rode vrienden van de arbeidersklasse anno 2019 menigeen melancholisch terugdenken aan vervlogen tijden. De tijden dat je nog op elke hoek van de straat een Chinees had om je 79 met rijst af te halen voordat je op het publieke net naar een Eredivisiewedstrijd kon kijken met een Hugo Walker achter de microfoon. De jaren waarin Rolf Wouters nog met zijn tandenborstel zwaaide. Het tijdperk waarin dieselauto’s nog als warme broodjes over de toonbank gingen en daar bovendien een asbak op stond om je Caballero-zonder-filter op af te tikken. Uit die tijd kennen we de vakbonden, waarvan FNV als grilligste te boek stond. Nu Jan-met-de-pet zijn pensioenpotje in gevaar ziet komen en als de wiedeweerga zijn FNV-hesje opzoekt, selecteerden wij 11 epische voetballers die je prima ziet protesteren voor een beter pensioen.

Advertenties

Ellery Cairo – Krachtpatser

Alle odes

Ellery-CairoSpelers hoppen tegenwoordig van broodheer naar broodheer en enige vorm van clubliefde is daarbij ver te zoeken. Voor veel spelers lijkt de lijst met clubs schier oneindig. Ook vleugelflitser Ellery Cairo kent een rijkelijke carrière, die hem onder meer naar de Bundesliga en de Engelse Championship brengt. Het mag dan ook geen verrassing heten dat Ellery fier op één prijkt in de lijst met de 11 meest epische carrièrepaden.

Henk Timmer – Laatbloeier onder de lat

Alle odes

Henk_Timmer_uitsnede
De brievenbus kleppert, post dwarrelt op de deurmat. Een blauwe envelop, een stapel folders en wat buurtflyers. Dat is de postscore tot nu toe deze week. Post wordt zeldzamer maar ik verwacht nu post, bijzondere post, echte post. Naar goede gewoonte zoek en koop ik een spelerskaart of foto van de speler waarover ik mijn ode schrijf. Een soort epischevoetballers-altaar ontstond zo, de afgelopen jaren. De meest recente aanwinst die daarin zijn plek vond? Henk Timmer.

Arnold Scholten – Geen stress voor de witte Socrates

Alle odes

scholten
Het is nog geen week geleden: de Klassieker. De wonden helen langzaam of worden nog gelikt in Amsterdam. In Rotterdam hangt de euforie nog in de lucht. Neutrale toeschouwers kijken (wel) met een goed gevoel terug op het gladiatorengevecht in De Kuip. Ze schieten tijdens de wedstrijd door mijn hoofd. De oudgedienden die dat strijdtoneel kennen. Tot ik er bij eentje blijf steken. Hoort hij eigenlijk ook bij ons, voetballiefhebbers zonder voorkeur? Hij droeg immers zowel het Ajax-tricot als het Feyenoord-tenue tijdens zijn carrière: Arnold Scholten, de witte Socrates.

Andwelé Slory – Zoon van

Alle odes

NRC dook afgelopen weekend met een sterk, diepgravend artikel in de jeugdopleidingen van Nederlandse profclubs, waarin op dit moment zo’n 3.600 jongens actief zijn. Het is dringen op weg naar de top: wie op zijn 8e wordt gescout, heeft slechts 2 procent kans om 10 jaar later daadwerkelijk profvoetballer te zijn. Hoewel tegenslag, stress en faalangst door de prestatiedruk constant op de loer liggen, laat de begeleiding van spelertjes nog vaak te wensen over. Als ik het artikel uit heb moet ik ineens denken aan Andwelé Slory. Of sterker nog: aan zijn moeder.

Peter van Vossen – Grillige firestarter

Alle odes

Het is januari, de onvermijdelijke eerste week van 2019 met voortekenen van Blue Monday (21-1-2019). De feestdagen zitten er weer op. De dagen waarin het eten en drinken niet op kon. De dagen waarop grootouders hun (klein)kinderen iets toestopten voor in de spaarpot. De dagen waarop Gaston zijn prijzentruck parkeerde in het Groningse Glimmen.  De dagen waarop men oudejaarsloten zonder prijs naar de niet met vuurwerk opgeblazen papiercontainers bracht ook. De dagen waarop liefdes ontvlamden en familievetes oplaaiden. De redactie van Bert van Leeuwen kan de seizoensplanning maken en ook ik ga back to life, back to reality. Terwijl ik vers in 2019 mijn wonden lik en mijn zegeningen tel, blijft me iets achtervolgen uit 2018 en eerder. De tijdlijn van de Twitter-app op mijn telefoon blijft er zelfs op hangen. Peter van Vossen, dit is een ode aan hem.

Jerzy Dudek – Dansen op de doellijn

Alle odes

Voor mij rekent een Poolse man boerenkool (bevroren blok), aardappelen (kruimig), een rookworst (Unox) en twee blikken Heineken (0,5 liter) af.  Ik weet mij niet te concentreren op het keurig op de band plaatsen van de elementen van mijn avondmaal in de vorm van pasta (schelpjes), groene pesto (potje AH huismerk), doperwten (blikje Bonduelle) en rundergehaktballetjes (AH bio). Mijn gedachten zijn niet bij de kassa maar in De Kuip. Tot ergernis van de ongeduldige kassajongen en de mensen achter mij in de rij. Daar kon ik weinig aan doen, Jerzy Dudek flitste door mijn hoofd.