Rolf Landerl – Furie op de flanken

Alle odes

Het is tegenwoordig een bekend probleem voor menig Nederlandse ploeg: toptalenten worden al op piepjonge leeftijd weggekaapt door Europese topclubs. Debuteren in eigen land is niet langer interessant als Manchester City, Real Madrid of Liverpool met een blanco cheque zwaaien. Aan de andere kant van het spectrum is uitwijken naar een ander land op jonge leeftijd voor mindere goden soms juist de enige kans op profvoetbal. Ook voor Oostenrijker Rolf Landerl ging deze vlieger 25 jaar geleden op.

Advertenties

Andwelé Slory – Zoon van

Alle odes

NRC dook afgelopen weekend met een sterk, diepgravend artikel in de jeugdopleidingen van Nederlandse profclubs, waarin op dit moment zo’n 3.600 jongens actief zijn. Het is dringen op weg naar de top: wie op zijn 8e wordt gescout, heeft slechts 2 procent kans om 10 jaar later daadwerkelijk profvoetballer te zijn. Hoewel tegenslag, stress en faalangst door de prestatiedruk constant op de loer liggen, laat de begeleiding van spelertjes nog vaak te wensen over. Als ik het artikel uit heb moet ik ineens denken aan Andwelé Slory. Of sterker nog: aan zijn moeder.

Kevin Bobson – Golden Boy

Alle odes

Luka Modric droeg zijn Gouden Bal deze week op aan voetballers die de prijs eerder verdienden te winnen, maar hem niet kregen, ‘zoals Xavi, Andrés Iniesta en Wesley Sneijder’. Ik had veel liever gezien dat hij de Gouden Bal had opgedragen aan spelers die ooit voorbestemd waren een wereldtopper te worden, maar om wat voor redenen dan ook hun carrière in het slop zagen belanden. Spelers als Toine Rorije, Jordi Hoogstrate of Brutil Hosé. Of de man aan wie deze ode is gewijd: Kevin Bobson.

Csaba Fehér – Bevrijder van Breda

Alle odes

Het beruchte ‘Avondje NAC’ gaat tegenwoordig steevast gepaard met een flinke dosis weemoed. Gezellig is het vast nog wel in het Rat Verlegh Stadion, maar zo’n biertje smaakt toch net een tikkie bitterder als je in de Eerste Divisie speelt of onderaan de Eredivisie bungelt. Hoewel nog maar relatief kort geleden, lijken de gloriejaren van het vorige decennium verder weg dan ooit. Een goede reden om nog eens terug te keren naar de zomer van 2000.

Pius Ikedia – Loopwonder uit Lagos

Alle odes

Zoals zoveel Nigeriaanse leeftijdgenoten heeft de jonge Pius Ikedia een droom: doorbreken als profvoetballer in Europa. De pas 19-jarige Ikedia is dan ook door het dolle heen als Ajax hem in de zomer van 1999 die kans biedt. Uitgerekend de club waar zijn helden Finidi George en Nwankwo Kanu furore hebben gemaakt. Dat kan niet misgaan.

Brett Emerton – Blok beton

Alle odes

Sinds de jaren ’90 zijn Australiërs graag geziene gasten in de Eredivisie. Op technische hoogstandjes zal je ze niet snel betrappen: wie een Aussie binnenhaalt, weet zich vooral verzekerd van een hardwerkende, goedlachse modelprof, zoals recent nog PSV met Trent Sainsbury. Er is één man die voor mij met kop en schouders boven al deze ‘blocks from Down Under’ uitsteekt: Brett Emerton, de granieten rechtsback die aan het begin van deze eeuw grootse successen viert bij Feyenoord en mij laat zien dat je als vleugelverdediger ook best leuke dingen kunt doen in het veld.

Maikel Renfurm – Topspits zonder treffers

Alle odes

Wereldkampioen worden als spits zónder te scoren. Met lede ogen zie ik hoe Olivier Giroud het dit jaar voor elkaar krijgt in Rusland. De bal tussen de palen schieten is al teveel gevraagd voor de Franse aanvaller, maar daarom heeft bondscoach Didier Deschamps hem ook niet opgesteld. Hij geeft Giroud maar één taak mee: minimaal twee verdedigers bezighouden met zijn onbeholpen gebeuk, zodat zijn watervlugge ploegmaats zich naar de eindoverwinning kunnen dartelen. Precies de succesformule die de voormalige trainers van Maikel Renfurm maar al te graag toepasten.