Episch leesvoer: Frank Heinen – Buiten de Lijnen

Episch leesvoer
buiten-de-lijnen

Frank Heinen – Buiten de lijnen

Eens in de zoveel tijd sla je een boek open dat je leven verandert. Toen uitgever Das Mag mij mailde met de aankondiging van ‘Buiten de lijnen. De bijbel van vergeten voetballers’ door Frank Heinen vermoedde ik dat dit zo’n boek ging worden. Perfect voor onze enigszins in het slop geraakte of nooit echt doorgebroken rubriek Episch Leesvoer*, dacht ik. Midden in de tijd dat je normaal geduldig wacht tot anderen je cadeau doen wat je graag wilt hebben, deed ik het mijzelf cadeau. Geen zin om het misschien bij een gedicht en warme chocomel op Sinterklaasavond te krijgen of onder de kerstboom vandaan te plukken. Nee, ik regelde het zelf wel.

Episch leesvoer: Theo Janssen – Marcel van Roosmalen op pad met De Dikke Prins

Episch leesvoer

Een cynische mediapersoonlijkheid, een flamboyante persvoorlichtster en een eigenzinnige oud-voetballer lopen een café binnen. Dat is toevallig van een Griekse horecatijger die in zijn rariteitenkabinet vol bijzondere kostgangers met Ernemse tongval uiteenlopende facetten van het leven becommentarieert. Wie met dat uitgangspunt voor een boek bij een uitgever aanklopt, krijgt er misschien de handen niet meteen voor op elkaar. Laat staan dat boekhandels over elkaar heen buitelen om de primeur van de presentatie binnen te hengelen. Toch lijkt dit precies wat er wel gebeurde rond Theo Janssen – Marcel van Roosmalen op pad met De Dikke Prins.

Episch leesvoer: De dood en de gladiolen – in het voetspoor van FC Emmen in de Eredivisie (Peter Middendorp, Prometheus)

Episch leesvoer

In Emmen waren ze een aantal jaar terug niet bepaald blij met Peter Middendorp. In zijn, in literaire kringen zeer goed ontvangen, debuutroman ‘Vertrouwd voordelig’ schetste hij een waarheidsgetrouw maar bij tijd en wijlen treurig beeld van de Drentse metropool met zijn jeugdjaren als zoon van een fanatieke Blokker-filiaalhouder als leidraad. Gezegend met een, volgens eigen zeggen, matig voetbaltalent droeg hij in die jonge jaren trots het Emmer rood-wit. Maar hij trok weg uit Emmen. Naar plekken waar schrijvers thuishoren. Nee, Peter hoefden redacties niet te bellen