Nordin Wooter – Vallen en weer opstaan

Alle odes

Er komen de laatste tijd veel dingen samen. Zo ben ik tijdens de gangen door met mijn moeder aan het appen terwijl het dessert op tafel komt. Op exact hetzelfde moment stuurt mijn moeder een foto door waarop zij en mijn vader hetzelfde taartje aan het nuttigen zijn. Een dag later loop ik op een feestje dat zijn einde nadert. Op weg naar de uitgang hoor ik ineens ABBA ’s Lay All Your Love On Me over het terrein schallen en de mensen gaan massaal uit hun dak. Wanneer ik 20 minuten later op mijn patatje oorlog wacht, lees ik dat ABBA voor het eerst in 35 jaar met nieuwe muziek komt.

Advertenties

Wamberto – Familieman

Alle odes

canva-photo-editor (12)
Weinig Eredivisie-voetballers zijn zo geliefd en herkenbaar als de Braziliaanse rechtsbuiten Wamberto. Als belichaming van het sambavoetbal slalomt Wamberto rond de eeuwwisseling langs menig verdediger en verblijdt toeschouwers met zijn rappe passeerbewegingen en messcherpe voorzetten. Zijn fratsen op het veld, guitige lach en het veel te grote Ajax-tricot om de schouders maken ‘Wampie’ tot een een echte knuffel-Braziliaan. Daarom: een ode aan de vrolijkste vleugelflitser van de afgelopen 20 jaar.

Oleguer – Catalaans Intellectueel

Alle odes

canva-photo-editor (5)

Met de Catalaanse premier Carles Puigdemont in ballingschap en verschillende hooggeplaatste regionale politici achter de tralies, lijkt de ultieme droom van miljoenen Catalanen voorlopig van de baan. Het autoritaire Spaanse overheidsapparaat laat andermaal zijn spierballen zien en Europa lijkt in de ban van ‘El Procés Català’, ofwel de weg naar onafhankelijkheid die sinds 2012 door de Generalitat is ingeslagen. Toch is het Catalaanse onafhankelijkheidsstreven niets nieuws. Ook in de jaren voorafgaand van ‘El Procés’ laten veel Catalaanse prominenten van zich spreken. Zo ook Oleguer Presas i Ronem, voormalig Godenzoon en inmiddels gevierd én gevreesd Catalaans intellectueel.

Mario Melchiot – Van alle markten thuis

Alle odes

canva-photo-editor (4)

Het is een mooie zondag in Amsterdam en ik fiets met mijn vriendin door de Plantagebuurt. Enthousiast wijst ze een pand aan. ‘Kijk, in dat huis, daar woont Chris Zegers! Laatst zag ik hem de deur openen en naar binnen gaan.’ Ik haal mijn schouders op. Sympathieke gast, die Zegers, maar het maakt me weinig uit waar hij woont. Een paar minuten later is het mijn beurt om vrolijk te worden. ‘Zag je dat? Daar liep Mario Melchiot!’

Abdelhak Nouri – Een ode om een vreselijke reden

Alle odes

canva-photo-editor (3)

Zaterdag 8 juli. Terwijl ik mijn eten kook, verlaat een schuin oog mijn telefoonscherm niet. Via Twitter volg ik de zeer nare aftocht van Abdelhak ‘Appie’ Nouri. Vanaf het moment dat hij in Zillertal tijdens een oefenduel van Ajax plotseling in elkaar zakte, houden twitteraars mij van minuut tot minuut op de hoogte. Buiten is het op dat moment opeens stil. Het buurtgeluid dat doorgaans door de wijk zoemt, lijkt een mute-knop te hebben. Stilte grijpt om zich heen. Gelukkig lees ik op een gegeven moment dat Nouri stabiel is. Ik leg mijn telefoon weg en eet zwijgend mijn avondprak.