Vampeta – Lachend naar de top

Alle odes

Er is een type voetballer dat steevast als ‘goedlachs’ wordt omschreven. Dat is vaak niet direct complimenteus bedoeld. Wereldwonderen kun je niet van ze verwachten, maar hee: ze lachen tenminste veel – dat idee. Juist voor deze goedlachse voetbalprof heb ik een zwak. Ik schreef niet voor niets eerder odes aan Eric Addo en Mariano Bombarda – allebei iconen in dit genre. Ook Marcos André Batista dos Santos – beter bekend als Vampeta – mag in dit rijtje absoluut niet ontbreken.

Advertenties

Rahim Ouédraogo – De glimlach

Alle odes

canva-photo-editor (3)
De Eredivisie heeft door de jaren heen veel moeilijke achternamen gehuisvest. Dzsudzsák, Bakırcıoğlu en Ntibazonkiza waren flinke tongbrekers, maar op termijn lukte het iedereen om de namen uit te spreken. Iets anders gebeurt in 1999, als Rahim Ouédraogo de Nederlandse velden betrad. Menig Twentenaar en voetbalcommentator zit met de handen in het haar. De oplossing? Noem hem bij zijn voornaam. De hoofdrolspeler vind het best, wetende dat dat voorrecht niet aan de minsten is gegeven. Romário, Ronaldo, Rahim. Het is een mooi rijtje. Bovendien heeft het drietal nog iets gemeen: Hun glimlach.

11 legendarische Topshotlinies uit seizoen 95/96 (slot)

De 11

Topshots
De bezetting van de velden in de PTT Telecompetitie is in seizoen 1995/1996 sterker dan ooit. Croky speelt hier handig op in door voetbalplaatjes en flippo’s te combineren; het fenomeen Topshots is geboren. De concurrentie is moordend, want slechts elf spelers per team vinden zichzelf terug op een schijfje. Croky beslist en kiest keihard voor deze linies, de B-garnituur teleurgesteld achterlatend. Na deel 1deel 2 en deel 3, het slot.

Wasiu Taiwo – Sprankje hoop

Alle odes

canva-photo-editor (2)

We gaan terug naar het jaar 2001. De zomervakantie is bijna ten einde en we keren huiswaarts. Het toetje is een deprimerende – schier oneindige – terugreis vanuit de zonovergoten camping aan de Costa Brava. De Volkswagen Passat mét caravan lijkt niet vooruit te branden en bivakkeert steevast op de rechterrijbaan. Ik besef dat de vakantie nu echt voorbij is en voel mij ellendiger met de minuut. Een gevoel dat plotsklaps verdwijnt wanneer we ons na talloze uren eindelijk begeven in de contreien van Maastricht. Ik kijk uit het raam en zie het stadion van MVV. Het stadion waar één van mijn helden wekelijks schittert. Alles is een klap vergeten dankzij die ene Nigeriaan. Wasiu Taiwo.