Peter van Vossen – Grillige firestarter

Alle odes

Het is januari, de onvermijdelijke eerste week van 2019 met voortekenen van Blue Monday (21-1-2019). De feestdagen zitten er weer op. De dagen waarin het eten en drinken niet op kon. De dagen waarop grootouders hun (klein)kinderen iets toestopten voor in de spaarpot. De dagen waarop Gaston zijn prijzentruck parkeerde in het Groningse Glimmen.  De dagen waarop men oudejaarsloten zonder prijs naar de niet met vuurwerk opgeblazen papiercontainers bracht ook. De dagen waarop liefdes ontvlamden en familievetes oplaaiden. De redactie van Bert van Leeuwen kan de seizoensplanning maken en ook ik ga back to life, back to reality. Terwijl ik vers in 2019 mijn wonden lik en mijn zegeningen tel, blijft me iets achtervolgen uit 2018 en eerder. De tijdlijn van de Twitter-app op mijn telefoon blijft er zelfs op hangen. Peter van Vossen, dit is een ode aan hem.

Advertenties

José Fortes Rodriguez – Stier van Galicië

Alle odes

Vol bravoure betrad hij het veld. Natte haren. Bruuske kop. En een getergde blik vol meedogenloosheid. Een Spaanse stier op voetbalschoenen. Maar waar de stier zich manifesteerde als geboren verliezer verliet deze tirannieke verdediger de arena steevast als ultieme winnaar. Het is natuurlijk de mediterrane sloopkogel uit Galicië: José Fortes Rodriguez.

Bob Peeters – Vlaamse reus

Alle odes

De loopbaan van Vlaming Bob Peeters is vervlochten met het verhaal van Epische Voetballers. Zo zien we de boomlange spits als één van de 11 meest legendarische aanvalsduo’s uit de voetbalhistorie voorbij komen, terwijl Bob ook de revue passeert in de ode van boezemvriend Peter van Houdt. En wat te denken van cultheld Purrel Fränkel ’s ode? Bob verschijnt weliswaar in negatieve zin, maar de uitgesproken pinchhitter kan ook deze vermelding in zijn vermoedelijk diepe broekzak steken. Bob Peeters verdient een eigen ode, dat staat buiten kijf.

Kevin Bobson – Golden Boy

Alle odes

Luka Modric droeg zijn Gouden Bal deze week op aan voetballers die de prijs eerder verdienden te winnen, maar hem niet kregen, ‘zoals Xavi, Andrés Iniesta en Wesley Sneijder’. Ik had veel liever gezien dat hij de Gouden Bal had opgedragen aan spelers die ooit voorbestemd waren een wereldtopper te worden, maar om wat voor redenen dan ook hun carrière in het slop zagen belanden. Spelers als Toine Rorije, Jordi Hoogstrate of Brutil Hosé. Of de man aan wie deze ode is gewijd: Kevin Bobson.

Marcel Seip – Dubbelleven

Alle odes

Marcel Seip
‘Overdag is het een sobere voetballer van de plaatselijke voetbalvereniging in Heerenveen. Maar eenmaal van het voetbalveld verdwenen, verandert deze man in een nietsontziend drankorgel.’ Het had de aankondiging van Jambers kunnen zijn, maar het was toch echt Johan Derksen die – in iets andere bewoordingen – Marcel Seip omschreef.

Jerzy Dudek – Dansen op de doellijn

Alle odes

Voor mij rekent een Poolse man boerenkool (bevroren blok), aardappelen (kruimig), een rookworst (Unox) en twee blikken Heineken (0,5 liter) af.  Ik weet mij niet te concentreren op het keurig op de band plaatsen van de elementen van mijn avondmaal in de vorm van pasta (schelpjes), groene pesto (potje AH huismerk), doperwten (blikje Bonduelle) en rundergehaktballetjes (AH bio). Mijn gedachten zijn niet bij de kassa maar in De Kuip. Tot ergernis van de ongeduldige kassajongen en de mensen achter mij in de rij. Daar kon ik weinig aan doen, Jerzy Dudek flitste door mijn hoofd.

Tieme Klompe – Koning van de nederigheid

Alle odes

Ik krijg er de kriebels van. Het lijkt een plaag in het hedendaags voetbal. Het jonge talent dat zich – na een pril sportief succes – verliest in het parallelle universum van hoogmoedswaanzin. Het type speler dat een gezonde dosis zelfvertrouwen moeiteloos verwisselt met ongezonde arrogantie. Het is een ongemakkelijke constatering die mijn huidige voetbalgenot bij vlagen bevuilt. De enige remedie tegen deze zure tirade? Een onvervalst potje nederigheid van de voetballer die – ondanks zijn kortstondige succes – nimmer naast zijn schoenen ging lopen. Tieme Klompe.