Johan Abma – Rots in branding

Leeuwarden bruist weer. De uitverkiezing tot culturele hoofdstad van Europa in 2018  was de eerste zet, het dubbele kampioenschap van SC Cambuur erna deed rest. En nu de promovendus als een jong veulen over de Eredivisievelden dartelt, is het helemáál feest in de Friese hoofdstad. Een goede start op het hoogste niveau biedt echter geen garantie voor een lang verblijf. Dat weet Johan Abma als geen ander.

De naam is gevallen. Johan Abma. Geboren in Sneek. Droeg 452 wedstrijden het gele tricot in een officiële wedstrijd. Kwam nooit voor een andere profclub uit. Zodoende logischerwijs bejubeld binnen de Friese provinciegrenzen, maar – o zo onterecht – onbemind en wellicht zelfs vergeten daarbuiten. Iemand met zo’n staat van dienst, iemand die Mister Cambuur wordt genoemd, verdient meer.

Extra reden om deze ode op te tuigen is dat de naam Johan Abma hem als een jas gegoten zit. Onmiskenbaar is hij het meest ‘Johan Abma’ van de vele Johan Abma’s die er op onze planeet rondlopen. Vierkante kop. Rechte schouders. Een blik die elke spits doormidden zaagt. Noest, stoer, koen, of iets anders indrukwekkends met een ‘oe’ – Johan Abma is het allemaal. Een rots in de branding voor zijn teamgenoten, een ware schrik voor elke aanvaller. In die hoedanigheid speelde Johan niet alleen de meeste wedstrijden voor Cambuur van iedereen, hij kwam ook het vaakst voor de club uit op het hoogste niveau.

In de jaren ’90 speelde hij liefst 4 seizoenen in de Eredivisie. Er is niemand die hem dat kan nazeggen. Maar er is ook niemand die zo goed weet dat Cambuur het nooit lang volhoudt tussen de grote jongens. Na het kampioenschap van 1992 stoomde Cambuur door en handhaafde zich een jaar later met gemak. Als slot op de deur wist Johan Abma zich geflankeerd door iconen als Fred Grim, Bert Konterman, Jan Bruin en Jack de Gier. Een meer dan indrukwekkend rijtje. Toch was het feest een jaar later alweer voorbij, en dat terwijl een jonge Jaap Stam zich dat seizoen ook nog bij de Friezen voegde. De rode lantaarn, meer zat er niet in voor Johan en consorten. De afdaling naar de Toto Divisie was een feit.

De geschiedenis herhaalde zich een paar jaar later. Via de nacompetitie belandde Cambuur wederom in de PTT Telecompetitie en ook nu was de selectie van een hoog episch gehalte. Onder meer Wim de Ron, Gregg Berhalter, Marinus Dijkhuizen, René van Rijswijk en Robin Nelisse vergezelden Johan deze keer op het hoogste niveau. Wederom niet de minsten, maar wederom viel het doek alweer na 2 jaar. Ook Mister Cambuur kon het tij niet keren.

Hoewel zijn voetballeven in het shirt van SC Cambuur volgens Johan zelf ’een allerprachtigste tijd’ was, blijft het zonde dat het Eredivisie-avontuur 2 keer na 2 seizoenen voorbij was. Er zat meer in. Wellicht was Johan Abma dan ook buiten de Friesland bewaard gebleven voor het collectieve geheugen. Laat het een les zijn voor de huidige Cambuurploeg, dat vooralsnog een knappe 9e plek inneemt. Er is gelukkig hoop. In het vorige decennium loodste trainer Henk de Jong Cambuur al 2 keer op rij naar de 12e plek in de Eredivisie. Een jaar liet later viel het doek alsnog, maar langdurig succes is dus mogelijk, ook in Leeuwarden. Opdat de feestvreugde in de Friese hoofdstad nog maar lang voort mag duren.

Tekst: Erik Molkenboer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s