11 voetballers met een afwijkende muzieksmaak

Hollandse meezingers of aalgladde R&B. Veel verder komt de gemiddelde voetballer niet. Gelukkig zijn er ook profs die verder kijken dan de inwisselbare herrie die over het algemeen uit de kleedkamerboxen schalt.

1. Frank Rijkaard – Pixies

In de jaren ’80 en ’90 was Frank Rijkaard een graag geziene gast in Paradiso of Melkweg. Lekker bandjes kijken met een pilsje en peukie. Hoe gruiziger de gitaren, hoe beter. Pixies, Sonic Youth, de vroege R.E.M. Ik had graag de gezichten van Ruud en Marcel voor me gezien als Frank ze weer eens trakteerde op een alternatief avondje uit in Milaan.

2. Björn van der Doelen – The Band

Dat Björn niet vies is van een flinke dot americana mag geen verrassing heten sinds hij met zijn Huursoldaten elke dorpskroeg onveilig maakt. Dat de oervaders van dit genre dezelfde stijl hanteren als Björn op het veld – swingend, vol karakter en niet tot in de puntjes perfect – maakt The Band tot een logische favoriet van de Brabander. Wat een warm bad.

3. Orlando Engelaar – Mobb Deep

Met een jeugd in Rotterdamse achterbuurten was het niet gek dat de jonge Orlando zich kon identificeren met de heren van Mobb Deep. Queens of de Afrikaanderwijk? In beide gevallen was overleven was het devies. De rauwe beats van Havoc en verhalen van de straat van Prodigy laten weinig aan de verbeelding over. Een hardcore hiphop-klassieker.

4. Eduoard Duplan – The Walkmen

Van een Franse filosoof met een hipsterknotje mag je verwachten dat-ie verder kijkt dan zijn neus lang is, zeker op muzikaal gebied. Edouard maakt de verwachtingen waar. Voor de oud-spits van ADO, Sparta en Utrecht geen platte pop, maar intense indie.  Zijn favoriete band? The Walkmen.

5. Stefan de Vrij – Ludovico Einaudi

Nadat Stefan zich met de luchtige indiepop van Django Django en Tame Impala al distantieerde van zijn teamgenoten, brachten zijn broers hem een nieuwe muzikale verslaving: de piano. De rest is geschiedenis. Een jaar na zijn debuut als amateurpianist brengt hij al zijn eerste plaat uit. En in plaats van avond na avond te gamen, laat Stefan zien hoe een profvoetballer zijn vrije tijd óók kan besteden: liefst 8 keer zag hij Ludovico Einaudi spelen in Teatro Dal Verme in Milaan. Waarom? ‘Niemand weet mij zoveel te raken met muziek als hij.’

6. Maikel Kieftenbeld – Eels

Prima paplepels hadden ze in huize Kieftenbeld. Ze brachten kleine Maikel onder andere de liefde voor Eels bij. Kampeervakanties kunnen door slechtere muziek begeleid worden. Voor het winnen van wedstrijden gooit Maikel het echter over een iets minder kabbelende boeg. Zombie Nation, kom er maar in.

7. Bart Vriends – Otis Redding

Waar Stefan de Vrij verliefd is op zijn piano, pakt Bart Vriends graag 1 van zijn 4 gitaren erbij. Zo goedlachs als hij in het veld is, zo treurig zijn de liedjes die hij speelt naar eigen zeggen. En ook in de muziek die hij luistert is de snik nooit ver. En waar komt die snik mooier terug dan in de rauwe soulstem van Otis Redding?

9. Lasse Schöne – AC/DC

Met een plek in de top 3 best verkochte albums ooit kan AC/DC niet echt alternatief genoemd worden. Maar toch: heel vaak zul je de Australische hardrocker niet in een gemiddelde voetbalkleedkamer voorbij horen komen. Lasse legde zich er bij neer. ‘Mijn muzieksmaak vinden ze niks.’

9. Funso Ojo – Kendrick Lamar

Waar Orlando zijn pijlen meer op de East Coast richtte, zoekt Funso zijn heil aan de andere kant van het land. En dan niet bij de swingende West Coast-klanken van Snoop en co: nee, de literaire maatschappijcriticus Kendrick is zijn man. ‘Hij laat me nadenken.’ Dat muziek soms ook voor ontspanning kan zorgen, begrijpt Funso als geen ander. Maar daarvoor heeft hij Elton.

10. Thomas Verhaar – The National

Om in een onoverwinnelijke vibe te komen is luisteren naar de donkere en van zelftwijfel doordrenkte teksten van Matt Berninger misschien niet de beste methode. Het verklaart wellicht waarom Thomas Verhaar de top nooit haalde. Maar goed, daardoor had-ie wel tijd om even op en neer naar Beuningen te rijden om zijn favoriete band live te aanschouwen.

11. Klaas Jan Huntelaar – Editors

Als Klaas Jan niet alles in het teken had gezet om – met succes – de absolute top te bereiken, was-ie ongetwijfeld frequent bezoeker van Kill All Hipsters of Pop-o-matic geweest. Lekker meeblèren en stampen op de indiediscohits van Editors, The Killers en Arctic Monkeys. Je ziet het hem zo doen. Maar alles rustig op vinyl luisteren is ook leuk.

Tekst: Erik Molkenboer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s