Hans van Arum – Kantje boord

Ongemeen spannend is het op dit moment in de onderste regionen van de Eredivisie. Zet de vrije val van VVV door? Pakt ADO de laatste strohalm? Houdt RKC stand? Zoals zo vaak staat er in de laatste speelrondes onderin meer op het spel dan aan de top van de ranglijst, zeker nu twee ploegen direct degraderen.

Kijken we naar ervaring met het succesvol strijden voor lijfsbehoud, dan moet FC Emmen welhaast het onderspit delven. Waar de Drentse club nog zo groen als een blaadje is wat degradatievoetbal betreft, is het overige viertal gepokt en gemazeld. Degraderen deden ze allen regelmatig, maar overleven óók. ADO Den Haag mag zich inmiddels kampioen nacompetitie-ontlopen noemen, Willem kruipt om de zoveel jaar door het oog van de naald en voor VVV Venlo staat spelen op het hoogste niveau synoniem met degradatievoetbal.

Maar RKC Waalwijk maakt het in de jaren ’90 pas echt bont. Liefst vier keer eindigt de ploeg als 16e en liefst vier keer komt de ploeg zonder kleerscheuren uit de nacompetitie. Tussen 1996 en 1999 is het zelfs driemaal op rij raak. Ieder jaar van de partij bij dit jaarlijkse toetje voor de fans? Hans van Arum. Markante kop. Warrig piekhaar. Bonkig voorkomen. Anno 2021 allang vergeten, maar in die jaren een opvallende verschijning in Waalwijk. Én een gewaardeerde kracht. De spits neemt immers een berg Eredivisie-ervaring mee uit zijn jaren bij Vitesse en Willem II.

Wat de Waalwijkers echter niet beseffen, is dat Hans in zijn carrière steeds een stapje terug doet. Hij lijkt het erom te doen. Bij Vitesse eindigt de aanvalsleider steevast in de top 5, waarna hij in Tilburg afzakt naar de middenmoot. Bij zijn overstap naar Waalwijk in 1995 ontloopt RKC de Tricolores nog niet veel, maar met de komst van Hans wordt de neerwaartse spiraal in het Mandemakers Stadion ingezet. Waar eindigt dit? In de nacompetitie dus.

Daar lijkt de Rooms Katholieke Combinatie zich echter als een vis in het water te voelen. De laatste plek in de PTT Telecompetitie, die moet vooral vermeden worden. Dat lukt elke keer. Vaak met een aantal fraaie overwinningen in de laatste speelrondes is het steeds kantje boord. Die positieve energie neemt de ploeg mee naar de nacompetitie, waar RKC traditiegetrouw gehakt maakt van de promotiekandidaten uit de Totodivisie. Steeds weer wenden de Waalwijkers degradatie af, waarna vanaf het aantreden van Martin Jol de weg omhoog wordt ingezet. Hans weet wat hem te doen staat: wegwezen. Hij zet zijn neergaande carrièreontwikkeling netjes op dezelfde manier voort. Als degraderen met RKC niet lukt, stapt hij zélf wel over naar de Eerste Divisie. Go Ahead Eagles is zijn nieuwe (en laatste) werkgever – een passend slotakkoord van een loopbaan waarin alles steeds een beetje minder werd.

Wat kunnen Fred Grim en zijn pupillen van het huidige RKC leren van deze terugblik? Weinig. Ongemeen spannend wordt het niettemin.

Tekst: Erik Molkenboer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s