Arthur Numan – Geboren linksback

Op teletekst lees ik dat Harry van Raaij is overleden. De voormalig PSV-commandant kwakkelde al een tijdje met zijn gezondheid, meldt de laatste zin van het nieuwsbericht. Geen idee wie nu de scepter zwaait in Eindhoven. Het is ongetwijfeld een minder markante en nauwelijks te persifleren figuur.

In mijn hoofd passeren die dagen enkele epische oud-PSV’ers de revue. Geen van hen blijft in eerste instantie echt bij me hangen. Tot ik een filmpje aanklik op een van de vele voetbalzonebalprimeur11433VI-achtige sites die het internet rijk is. Al snel zie ik een aanstekelijk euforische bezwete Schot het interview van zijn leven geven tegenover een landgenoot uit het journalistenkorps. Het is voetballer Ryan Christie die zijn vreugdetranen maar niet de baas wordt. Wat geeft het. Laat het lopen, open de tappen, het is feest. Schotland gaat naar het EK.

Plots weet ik over wie het moet gaan op dit moment en op deze plek: Arthur Numan. Zeker nu er volop gespeculeerd wordt over wie ‘onze’ linksback moet worden op het komende EK. Owen Wijndal heeft succesvol zijn motivatie, cv en cijferlijst ingediend en wacht nu af. Patrick Van Aanholt kaapt nog op de kust. In de tijd van Arthur was het minder gissen wie linksachter zou gaan spelen. Hoe kan het ook anders als je een type als Arthur Numan in je selectie hebt, de geboren linksback.

Arthur Numan werd ruim 50 jaar geleden geboren in het Noord-Hollandse Heemskerk. Zijn voetbalcarrière startte bij HFC Haarlem op het hoogste niveau, 18 jaar later. Eredivisie-middenmoter FC Twente pikte hem op toen de Roodbroeken afgedaald waren naar de Eerste Divisie. We spreken dan over de late jaren ’80. In 1993 maakte Arthur de stap naar een topclub. Hij mocht zich verheugen over de belangstelling van PSV. De Eindhovenaren gingen met Arthur in de gelederen graag de strijd aan met het in die jaren dominante Ajax.

In 1998 breekt een bijzondere episode aan in de loopbaan van Arthur. Cultclub Glasgow Rangers meldt zich voor hem bij PSV en heeft een lieve duit voor hem over. Hij waagde de overstap naar Schotland. Misschien vergat hij zich in te lezen, misschien was hij onvoldoende bijgepraat of misschien was het hem zomaar ontschoten maar al bij de presentatie maakte hij de blunder die hem nog lang nagedragen zou worden. Op de redelijk onschuldige vraag wat zijn favoriete plaat is, gaat Arthur nat. You’ll never walk alone van Gary & The Pacemakers blijkt een hymne van Celtic, de aarts-, aarts-, aartsvijand van Glasgow Rangers. De kranten kopten genadeloos over deze mispeer van Arthur. Dit moest slijten. Als boeren met kiespijn vergaven de Schotten Arthur zijn ongelukkige actie uiteindelijk. Voortaan spraken vooral zijn voeten.

Wat zijn het ook rare weken. Er zijn de tranen van blijdschap bij de Schotten. Er zijn de tranen van verdriet over PSV-clubman Van Raaij. Weemoed is er bovendien. Hoe voelen het WK 1994, Studio Spaan en het EK van 2000 in hemelsnaam nog als de dag van gister. Waar blijft de tijd? Die wacht op niemand en zit ook de vlugge Arthur flink op de hielen. Hij blaast over een kleine maand alweer 51 kaarsen uit op zijn verjaardagstaart, de geboren linksback.

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s