Mehmet Scholl – Feest in München

1-0, Kingsley Coman, feest in München. Het sluitstuk van het rare Champions League-seizoen 2019-2020 was geen finale waar de kijker zijn vingers bij aflikte, zeker de neutrale niet. Desondanks keerde ik erna tevreden huiswaarts. Op de fiets met de koude wind van de nacht in mijn gezicht realiseerde ik mij opeens iets. Mijn sympathie had op deze Champions League-finaleavond bij de Duitsers gelegen, niet bij de Fransen. Dat had ik vast niet gedacht toen ik als tiener boeken las als Oorlog zonder vrienden van Evert Hartman en zo goed als alle afleveringen van Allo Allo zag. Desalniettemin, het is feest in München en het is nog niet eens oktober (al vindt het Oktoberfest gek genoeg elk jaar voor het grootste gedeelte plaats in september).

Als ik de dag na de finale fris opsta, weet ik het alweer. Mijn Duitse tik van de molen liep ik op in Nijmegen. Daar was het deze zomer allesbehalve feest. De beroemde en beminde Zomerfeesten vonden geen doorgang door de ieder bekende redenen. Tijdens een trip down memory lane een paar weekenden geleden kon ik gelukkig constateren dat Nijmegen ook zonder de Zomerfeesten een plek is om regelmatig naar terug te keren om je goed te voelen. Voor onze Oosterburen is het ook een populaire plek om te vertoeven, bijvoorbeeld als student. Het complex waar ik tijdens mijn studie woonde, Hoogeveldt aan de Professor Bromstraat, zat vol met Duitse studenten. Zeker in de zomers waar ze zich knap en aandoenlijk met ziel en zaligheid op hun taalcursus Nederlands stortte. Zo maakte ik kennis met Mehmet Scholl, ster van Bayern München.

Dat zat zo. Een van ganggenoten was een zomer lang een hartelijke Duitse jongen met een aanstekelijke vrolijkheid. Hij liet ons kennismaken met Knödel en ‘Duutse bieren’. Om hem niet te blijven verbeteren in zijn Nederlands en omdat het goed klinkt, spraken we met de huisgenoten af om voortaan ook van ‘Duutse bieren’ te spreken. Op een van die avonden trinken und kiffen met onze nieuwe Duitse vriend kwam het volgende spreekwoord voorbij: ‘Boh, das kickt wie Mehmet Scholl’.

Mehmet kwam in oktober 1970 op de wereld in Karlsruhe als zoon van een Turkse vader en een Duitse moeder. Zijn moeder hertrouwde uiteindelijk met Herr Scholl en Mehmet nam die achternaam over. Na een verdienstelijke jeugdvoetbalcarrière meldt hij zich in 1992 bij Bayern München. Om nooit meer weg te gaan uit Beieren. De middenvelder pakt prijzen met Bayern en de Nationalmannschaft. Mehmet wordt alom geprezen en gewaardeerd. In interviews maakt mij bovendien best een pientere en beschaafde indruk. En hij maakt mixtapes met hele aardige muziek. Daarmee weet hij ook de aandacht te trekken van scriptschrijver en regisseur Christian Zübert. Hoewel hij meer basketbal-fan is, schrijft hij Mehmet in het script van zijn Kiffer-Komedie ‘Lammbock’ uit 2001. Een film met hoofdrollen voor Moritz Bleibtreu en Lucas Gregorowicz als twee kansloze jonge softdrugsdealers en marge-criminelen. Op de vraag van de ene stoner op welke man hij zijn non-existente homoseksuele verlangens zou botvieren antwoordt de andere in het filmfragment dat dat ongetwijfeld Mehmet Scholl is. Een cultstatus en controverse is geboren. Zeker omdat Mehmet behalve met homoseksualiteit in de film ook met blowen wordt geassocieerd (‘Das Zeug kickt besser als Mehmet Scholl, Alter’ wat zoiets betekent als ‘Dit spul kickt nog beter in dan Mehmet Scholl ze inschiet, ouwe). Wat geeft het, Mehmet. Het is feest in München.

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s