Andrzej Rudy – Op sleeptouw

Alle odes

Polen heeft een ongekende aantrekkingskracht op mij. Dat was ik even vergeten tot ik dit weekend tijdens een feestje op een voorraadje Tyskie bier stuitte. Met een glimlach zocht ik toen de feestverantwoordelijke op om eens te informeren. De bierblikken uit Polen bleken souvenirs van een zomertrip. Jaren terug moest en zou ik ook eens naar Polen. Het liefst via Duitsland, Denemarken en Zweden. En dan het laatste stukje met de veerboot. Aldus geschiedde. Na een barre tocht over Poolse wegen, paden en (andere) ongeschikte wegvormen belandden we in Mielno. De kustplaats presenteerde zich aan ons met kermis, kitscherige gevelreclames en kinderen als het Lloret de Mar van Polen. Geen gemok. We lieten ons niet kennen (correctie: ik liet mij niet kennen; mijn wederhelft liet zich vooral naar Polen lokken door de grandeur van Gdansk). Lang verhaal kort? Een ervaring rijker en een illusie armer. Toch blijf ik liefhebber van Polen. Hoe dat in hemelsnaam komt? Dat wist ik lang niet. Inmiddels wel: Andrzej Rudy.

Als Andrzej Rudy in het najaar van 1965 ter wereld komt in een klein dorpje in het zuidwesten van Polen, is het communisme dat de klok slaat. Het decor van zijn jeugd kleurde diep socialistisch rood. In 1988 vlucht Andrzej naar Duitsland. Wie goed keek, zag in die tijd al de eerste haarscheuren in het IJzeren Gordijn. Andrzej wachtet niet af en zag tijdens een toernooi in Italië zijn kans schoon, zo gaat het verhaal zoals o.a. Ajax.nl optekende. Zijn voetbalteam keert huiswaarts naar Polen, Andrzej blijft achter. De gediplomeerde automonteur voetbalde rond Die Wende zijn potjes mee bij 1. FC Köln.  Als Morten Olsen trainer wordt bij Brøndby IF herinnert die zich zijn voormalige teamgenoot en verleidt hij de Pool tot een Deens avontuur. Na nog wat seizoenen in het Ruhrgebied, probeert Andrzej het in België. Dat doet hij zo niet onverdienstelijk dat hij zich in de kijker speelt bij Ajax. Of bij Morten Olsen, die de Amsterdammers in dat seizoen trainde en het loodzware stokje van Louis van Gaal overnam. Andrzej Rudy gold als breedte-investering. Dat wist hij. Hij accepteerde zijn lot. Zette zijn Poolse schouders eronder. Pakte de kansen die hij kreeg.

Andrzej brak geen potten in het rood-wit, een doelpunt tijdens zijn debuut ten spijt. Hij bedankte de Amsterdammers hartelijk en verdween via België weer naar Köln. Daar in Duitsland leeft hij zijn leven. Buiten de voetballerij, waar hij geen vaste voet aan de grond kreeg. Door Bild Zeitung laat hij in het voorjaar van 2018 optekenen dat dat niet geeft, dat niet glamour maar bodenständigkeit hem gelukkig maakt. Hij leeft niet in het verleden. Andrzej Rudy haalt nooit zijn trofeeën uit de kast om te bedenken hoe goed hij ooit was. Nee, Andrzej haalt dagelijks zijn werkkloffie tevoorschijn. Wie Panne kreeg met zijn auto in de buurt van Köln, had kans dat het Andrzej Rudy was die de auto met zijn Abschleppwagen naar een veilige plek bracht.  Ik gun Andrzej Rudy een vast contract en bestaanszekerheid tot in de eeuwigheid. Of ie dat kreeg bij COLONIA Abschleppdienst & Bergungsdienst? Als ik kijk naar zijn levensloop vrees ik van niet.

 

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s