Andres Oper – Grijze Muis

Alle odes

Het is een frisse zomeravond in Talinn. De A. Le Coq Arena vormt de bloedeloze setting van een taai potje interlandvoetbal. Een elegant oranje elftal neemt het op tegen een anonieme blauwe muur van Esten. Ojamaa. Lepmets. Teniste. Tamm. Het elftal schreeuwt om frivole voetbalnamen. Gelukkig staat een potsierlijk achternaam niet zonder meer gelijk aan een roemloos voetbalbestaan. Andres Oper kan het weten.

Andres Oper. Hij leek gemaakt voor de vergetelheid. De Baltische voetballer was met zijn slaapverwekkende voorkomen de gedroomde systeembeheerder van elke willekeurige dorpsbibliotheek. En toch gebeurde het onmogelijke: de stoïcijnse speler nestelde zich voor altijd in mijn selectieve voetbalgeheugen.

Hoe heeft het zover kunnen komen? FC Flora. Aalborg BK. Torpedo Moskou. Het cv van de grillige aanvaller voorspelt weinig goeds. Roda JC is desalniettemin gecharmeerd van de stugge spits. Het betekent het begin van een nieuw succesvol voetbalhoofdstuk in de exotische carrière van de aanvalsleider.

Oper is de ultieme underdog. De voetballer boezemt op geen enkele wijze angst in met zijn kleurloze voorkomen en kan in potentie zonder veel inspanning toetreden tot het gilde der middelmatige broodvoetballers. Een prima stukje grauwe eredivisie-vulling. Andres denkt daar anders over.

De gortdroge voetballer beschikt over één gave: scoren. Armetierige rollertjes. Dankbare intikkertjes. Vlammende afstandsschoten. Een paar losse flodders. Of toch met een stuit. Oper scoort op alle mogelijke manieren. Andres promoveert vrijwel elke kans tot doelpunt en wordt clubtopscoorder. De Baltische grijze muis wordt op handen gedragen door de geel-zwarte aanhang en met terugwerkende kracht verovert de kleine aanvaller ook mijn voetbalhart.

In Estland heeft de starre voetballer reeds een sterrenstatus bereikt. In zijn thuisland wordt hij drie verkozen tot voetballer van het jaar. Andres is tot op de dag van vandaag eveneens topscoorder van het nationale team. Een van zijn meest memorabele goals? Het allereerste doelpunt in de kersverse A. Le Coq Arena.

De tegenstander is andermaal Nederland. In de eerste helft zorgt een warrige pass voor onnodige paniek in de defensie van Oranje. Reiziger & Melchiot worden afgetroefd door de topspits van Estland. Oper dringt het strafschopgebied binnen schiet de bal met een rotvaart richting de rechterbovenhoek. Edwin is kansloos. Doelpunt.

Oper is in extase en het publieke juicht vol ongeloof. De grillige goalgetter schiet zichzelf voor eens en voor altijd naar eeuwige roem en verovert een plekje in de magere voetbalhistorie van Estland. En dat mijn zijn naam. Andres Oper.

Ojamaa. Lepmets. Teniste. Tamm. Er is nog hoop.

Tekst: Maarten Kuijken

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s