Stefan Postma – Een bijzondere boom van een kerel

Alle odes

Soms zie ik hem op mijn scherm verschijnen en denk ik: Dennis van der Geest is Stefan Postma en vice versa. Een snelle oogopslag op beide mannen spreekt voor de verwarring die mij treft. Nadere bestudering van hun portretten niet. Stefan Postma is wat je noemt ‘een boom van een kerel’. Als hij net als Dennis als judoka rollebollend over de mat door het leven was gegaan, had dat vast niemand verbaasd. In plaats daarvan koos de geboren Utrechter als voetballer voor een plek tussen de palen. Op zijn palmares staat onder meer USV Elinkwijk, een roemrijke club. Marco van Basten en Gerald Vanenburg speelden er hun potjes en ook om de schouders van bijvoorbeeld onze eigen Ferdi Vierklau hing het blauw-wit van USV Elinkwijk. Hans Kraaij sr. was er een paar seizoenen trainer. Om eens wat te noemen van de schier oneindige lijst met indrukwekkende namen van de Utrechtse Sportvereniging. Tussen de palen van USV Elinkwijk in Zuilen-Noord leert Stefan Postma het doelmanambacht. Hij keept zich er in de kijker van FC Utrecht.

Pas bij De Graafschap groeit hij in de basiself uit tot grote ster. Ondanks het feit dat de Superboeren eigenlijk nooit de luxe kennen van een Eredvisieseizoen zonder degradatiespook, gaat er achterin bijna niks in. Daar staat Stefan namelijk zijn mannetje. Hij heeft het er naar zijn zin en noemt zijn tijd bij De Graafschap later ‘de kickstart van zijn carrière’. Stefan kan rekenen op medespelers als Zico Tumba, Arno Splinter, Martijn Meerdink, Purrel Fränkel en Milan Berck Beelenkamp. Een rijtje epische voetballers zo mooi, dat je het bijna zou inlijsten om boven je bed te hangen. Het bed van Stefan staat na zijn droomtransfer naar Aston Villa in het Engelse Birmingham. Na een paar seizoenen met ups-and-downs keert hij bij ADO Den Haag terug in Nederland. Niet wetende dat hem daar iets akeligs te wachten staat. Het noodlot slaat toe en raakt Stefan waar het pijn doet: tegen PSV loopt hij een dubbele beenbreuk op (trainer Adelaar noemt dat moment voor de camera’s zonder blikken of blozen ‘het breekpunt in de wedstrijd’). Tot overmaat van ramp ziet de revaliderende Postma dat ADO later dat seizoen zonder hem degradeert.

Stefan komt na zijn ADO-periode op een moeilijk punt in zijn carrière. De rek is eruit en men schat zijn keeperstalent niet op waarde. Hij verlaat de Hagenezen via de achterdeur. De Graafschap is nog heel even het warme bad waar Stefan even op adem komt maar de tweede kickstart in De Vijverberg blijft uit. Bij het Cypriotische Ermis Aradippou krijgt Stefan er gelukkig weer plezier in. Op de Veluwe verdedigt hij vervolgens nog twee seizoenen zijn lievelingsclubkleuren (blauw-wit) in het doel bij AGOVV in Apeldoorn. Hij keert er menig schot maar niet de neerwaartse spiraal van de noodlijdende club. Dat is te veelgevraagd. Als de lichten op Sportpark Berg & Bos voorgoed uitgaan, maakt die boom van een keeper dat hij wegkomt. Met dat donker zit hij misschien toch nog een beetje in zijn maag.

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s