Igor Gluščević – De gluiperige goalgetter

Alle odes

Samen met Roelof de Vries en Noortje Veldhuizen maakt Marcel van Roosmalen de briljante podcast ‘De Krokante Leesmap’. Zoals vaker waar hij als mediagenieke chagrijn opduikt, is Marcel ook hierin niet vies van een verwijzinkje naar voetbal zo links en rechts. Zo reclamezuilt hij de afgelopen tijd het bijzondere boek ‘Op pad met de dikke prins’ dat hij schreef over Theo Janssen. Zelden laat Marcel iets los over zijn eigen veel te vroeg gestaakte en in hartverwarmende schoonheid gestorven eigen voetballoopbaan in de krochten van het Arnhemse amateurvoetbal. Totdat hij hier in ‘De Krokante Leesmap’ op terugblikt en zichzelf en passant ‘type Gluščević’ noemt. Zijn podcast-buddies, minder ingevoerd in het vaderlandse voetbalwezen, keken hem tijdens de opnames vast glazig aan maar ik sprong als luisteraar overeind. Igor Gluščević, de gluiperige goalgetter.

In de tijd dat Joegoslavië tussen de opborrelende maatschappelijke onvrede door ook nog een beetje Joegoslavië was, begon de Montenegrijn Igor Gluščević zijn profcarrière bij de plaatselijke FC van het prachtige Novi Sad in de hoogste divisie. Na twee verdienstelijke seizoenen lokten de zon en veiligheid de jonge Igor naar Spanje. Hij meldde zich voor de aanval van Extremadura UD dat toen nog hoge ogen gooide. Ze speelden zelfs met Igor in de gelederen in de Primera Division.

Igor verlaat het zinkende schip na degradatie naar de Segunda en verkast via tussenseizoenen in Griekenland en Spanje naar Nederland. Hij meldt zich voor het seizoen 2000-2001 bij de Galgenwaard voor FC Utrecht. Met teamgenoten als Dirk Kuyt, Stijn Vreven, Jean-Paul De Jong en onder de vleugels van Frans Adelaar krijgt Igor het op zijn heupen. Op het wedstrijdformulier van FC Utrecht – RBC Roosendaal (5-3 eindstand) prijkt bijvoorbeeld maar liefst vier keer de naam Igor Gluščević. Hij wordt dat seizoen op zijn spreekwoordelijke sloffen topscorer voor de Utrechters.

Na drie seizoenen in het rood van FC Utrecht, vertrekt Igor naar Sparta Praag maar alweer een jaar later verleidt Vitesse hem tot een transfer. Hoewel hij zich in het Arnhemse dus in de kijker speelde van Vitesse-watcher Marcel van Roosmalen, zal niemand (anders) nog posters van Igor Gluščević in het geel-zwarte tenue koesteren. Igor wist weinig potten te breken in de Gelredome. Hoewel hij zijn heil nog even in China zocht en bij Heracles Almelo zijn rentree maakte op de Nederlandse velden ging de carrière van Igor Gluščević als de spreekwoordelijke nachtkaars uit.

Igor Gluščević, zo’n luie, rondsloffende spits die wacht en wacht op een kansje. Goed, een ‘stabiel aanspeelpunt in de aanval’ voor wie met een roze bril kijkt. Iemand die bij het warmlopen al geen zin lijkt te hebben om zich bovenmatig in te spannen. Nooit echt luistert. Die überhaupt nooit de moeite neemt om zijn haar te kammen, laat staan te wassen voor de wedstrijd. Zo’n speler waarvan je verwacht dat ie speelt met een buil halfzware shag achter het bandje van zijn linker scheenbeschermer en de vloei en aansteker achter de rechter.

Beetje een type Marcel van Roosmalen in zijn gloriedagen.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s