Pa-Modou Kah – Koempel

Alle odes

In de Oostelijke mijnstreek weten spelers en fans nog wat echte clubliefde is. Het Parkstad Limburg stadion zit iedere wedstrijd bomvol met koempels, ook al is het hotseknotsevoetbal in Kerkrade niet altijd om aan te zien. Evenzeer groeien vele spelers uit tot culthelden in Limburg en blijven jaren later nog een graag geziene gast in de warmhartige provincie. Zo ook onze boomlange Noor met Gambiaanse roots: Pa-Modou Kah.

De voyante mandekker uit Banjul arriveert in 2004 in Kerkrade, net na de Europese hoogtijdagen van Roda JC. Twee jaar eerder verslaan de Limburgers nog het grote AC Milan met imposant machtsvertoon. Midden jaren nul staat er evenwel een kwalitatief sterke ploeg op het inschrijfformulier. Kah weet al snel zijn vaste stek te bemachtigen in hart van de verdediging. Imposant machtsvertoon krijgt met Kah een geheel nieuwe betekenis.

De priemende ogen, de ontzagwekkende fysiek, tomeloze energie, bikkelharde tackles en Spartaanse man-tot-mangevechten maken Pa tot een afschrikwekkende tegenstander voor menig Eredivisie-spits. Ook de gemiddelde voetballiefhebber met het bord op schoot ziet de Noor graag voorbij komen in de samenvatting.

Mijn voorliefde voor ouderwetse ausputzers als Marco Materrazi en Jaap Stam wordt met de komst van Pa-Modou Kah subiet nieuw leven ingeblazen. De spits uitschakelen en ballen het stadion uit. Pa kan dat als geen ander. Voor mij geen sambavoetbal of steekpassjes, maar bikkelen in de zestien. Kah is een fan rijker.

In de topwedstrijden komt de stormram uit Banjul nog beter tot zijn recht. Zo noemt hij Wesley Sneijder een ‘smurf’ en moet dikwijls vroegtijdig de douche opzoeken voor onbesuisd inkomen. De harde kern van Roda JC op de ‘Koempeltribune’ kijkt het schouwspel met genoegen aan en zingt de geliefde stopper iedere thuiswedstrijd toe.

De Noorse verdediger beloont het Limburgse publiek niet veel later met een absoluut huzarenstukje; een vernietigende bicycle kick. De uitnodiging voor het Noors nationaal elftal volgt niet veel later. Daarmee is Pa-Modou de eerste donkere speler in de nationale equipe van het Scandinavische land en plaveit daarmee de weg voor een nieuwe generatie Noorse talenten.

Toch is het niet alleen maar hosanna in de mijnstreek. In Kah’s eerste jaar in dienst van Rosa JC verliest hij zijn vriendin tijdens een verkeersongeval. Of dat nog niet genoeg is, overlijdt zijn boezemvriend Cheick Tioté jaren later. De stopper speelt inmiddels in het Midden-Oosten, en geeft zelf luidkeels toe dat hij daar niet is voor de sportieve uitdaging.

Kah vindt die sportieve uitdaging twee later dan toch in de Major League Soccer. Bij achtereenvolgens de Portland Timbers en de Vancouver Whitecaps leert Kah zijn medespelers hoe je er de beuk in moet gooien als het even tegenzit. De onervaren Amerikanen en Canadezen hangen aan de lippen van de bewezen stopper. In de kleedkamer vertelt Kah honderduit over zijn pittige duels met Luis Suarez en epische Europese wedstrijden met Roda JC – en grapt erop los.

Inmiddels is levensgenieter Kah een gelukkig mens in de Canadese stad, waar hij als assistent-trainer De Hollandse School introduceert. Spelers en fans lopen met de goedlachse Gambiaan weg, maar stiekem hoopt de verdediger op een terugkeer naar zijn geliefde Oostelijke Mijnstreek. Aldaar zullen de koempels Pa ongetwijfeld met open armen ontvangen.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Niek Leermakers

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s