Rob Wielaert – 3 interlands met Nederland B

Alle odes

canva-photo-editor (4)
Het is oktober 2008, en de KNVB blaast een oud idee nieuw leven in: Nederland B. Jong Oranje is de kwalificatie voor het EK misgelopen en de voetbalbond wil spelers die in beeld zijn bij het grote Oranje de kans geven om interlands te spelen. Anders gezegd: extra wedstrijden voor spelers die niet goed genoeg zijn voor de A-selectie; de letterlijke B-garnituur. De aanvoerder van dit stel? Rob Wielaert. 

Rob speelt bij FC Twente en is een dragende kracht bij de Tukkers, die om de bovenste plaatsen in de Eredivisie meedoen. Het zijn de gloriejaren in Enschede, waar de club onder het bewind van Joop Munsterman concurreert met de traditionele top 3. Wielaert manifesteert zich als bikkel die voorop in de strijd gaat, zo valt ook de keuzeheren van Oranje op. Zij nodigen hem uit voor Nederland B, waar hij als 29-jarige de oudste in de selectie is.

Rob mag de kar trekken in een elftal vol talenten en ervaren spelers, die nooit het niveau van Oranje zullen halen: onder meer Danny Holla, Glenn Loovens, Roy Beerens, Gianni Zuiverloon, Peter Wisgerhof en Marcel Meeuwis behoren tot de selectie. Stuk voor stuk degelijke spelers waar een goede kop op zit, maar daar houdt het mee op. Ontstijgt dan niemand de middelmaat? Jawel. Voor Edson Braafheid, Eljero Elia, David Mendes da Silva, Stijn Schaars en Gregory van der Wiel blijkt Nederland B de opmaat tot het allerhoogste niveau.

In de eerste interland onder coach Johan Neeskens in het Mandemakers Stadion in Waalwijk verliest het elftal ruim van Jong Zweden: 0-3. Vier maanden later herpakt Oranje B zich en zet Jong Duitsland met 4-0 aan de kant, gevolgt door een bloedeloze 1-1 tegen Jong Italië. Vlak daarna, nog geen zeven maanden na de oprichting, wordt Nederland B al weer opgeheven. De KNVB ziet opeens in dat het elftal ‘geen meerwaarde‘ heeft, omdat Jong Oranje weer wedstrijden gaat spelen.

Als we de balans opmaken, zien we dat er een steeds wisselende basis stond, die met wisselend resultaat tegen buitenlandse jeugdelftallen speelde in lege stadions. De enige stabiele factor is Rob Wielaert, die in alle drie de interlands zijn opwachting maakt. Maar wat het nut van het elftal nu daadwerkelijk is geweest, is onduidelijk. Er zijn meer slechte dan goede ideeën, en Nederland B mag zich scharen onder de eerste categorie.

Ik vraag me af hoe Rob zelf terugkijkt op zijn 3 caps voor Nederland B. Rondom de wedstrijden vervallen internationals in standaardclichés en lulverhalen als ‘mooie kans om me in de kijker te spelen’ en ‘bijzondere ervaring‘. Nee, hier trap ik niet in. Rob, wat vind je er echt van? Ben je trots op de aanvoerdersband en heb je jouw oranje tricot ingelijst? Of lach je om het mislukte experiment? Mocht je dit lezen, laat het me weten.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Dirk van den Heuvel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s