Arjan Ebbinge – ‘Happy met Eppie’ in de Goffert

Alle odes

arjan-ebbinge

Voordat ik besloot in Nijmegen te gaan wonen omdat ik er studeerde, bezocht ik met mijn seizoenkaart alle thuiswedstrijden van NEC. Eerst per trein en later per auto stak ik de Waal over. Dat deed ik samen met een klasgenoot die toevallig ook voor NEC was. De rood-zwart-groene sjaal trots om de nek gebonden. Op Arnhem CS (onvermijdelijk tussenstation voor de oversteek vanuit Didam) of op de N325 rond het GelreDome (eveneens onvermijdelijk) stopten we de sjaal even diep in de jas. Als we al helden waren, dan op sokken.

Eenmaal in Nijmegen aangekomen, steeg het adrenaline-niveau. Wedstrijdspanning drong zich in onze lijven. In de meute die door het Goffertpark liep herkende je soms gezichten van vaste gasten in je tribunevak. Soms groette je ze. Meestal niet. Je gunde iedereen zijn eigen wedstrijdcocon. Als het grootste deel van het salaris van mijn bijbaan bij Wim Bosman nog vers op de rekening stond, haalden we M&M’s voor de wedstrijd. Tijdens de openingsmuziek (Eye of the tiger of Lumidee of een absurde mashup van beide openingsnummers) namen we plaats. Net als wij hadden achter ons dan de oude mannetjes hun plaatsen ingenomen. Beide heren stamden uit de tijd dat Nijmegen en Eendracht nog geen Combinatie was.

De oude mannetjes namen geen blad voor de mond. In aandoenlijk plat Nijmeegs passeerden elke thuiswedstrijd een aantal tegenvallende spelers de revue. Local boy Frank Demouge moest het bijvoorbeeld regelmatig ontgelden. De mannetjes nuilden wat af. Eén speler wist tijdens zijn twee seizoenen in Nijmeegse dienst beide mannetjes te bekoren: Arjan Ebbinge. Ze waren ‘Happy met Eppie’. Vrij naar het spandoek op de tribune van de Goffert.

De verdediger verdiende al vlot dat persoonlijke spandoek. Arjan Ebbinge was de man die vooropging als NEC ten strijde trok voor rood, zwart en groen. Hij was de schrik voor wie de beurt had voor het wassen van de tenues. Op het tricot van Arjan kleefde dikwijls bloed, zweet en tranen. Van hemzelf en van tegenstanders die hij het leven zuur maakte. Dat deed Arjan Ebbinge met verve. Zelden verliet een tegenstander smetteloos en lachend het veld van de Goffert.

Voordat hij in Nijmegen neerstreek, had Arjan Ebbinge een voorkeur voor clubs uit het Noorden des lands. Na seizoenen FC Groningen, Veendam en Champions League-deelnemer SC Heerenveen kwam hij in Nijmegen terecht. Daarna besloot hij de Brabantse clubs RBC Roosendaal en FC Den Bosch aan te doen. Bij de Bosschenaren raakten zijn teamgenoten niet uitgesproken over hun collega met Champions League-ervaring. Zelf loopt de geboren Veendammer er niet mee te koop. Over zijn levensgevaarlijke blessure is voor Arjan Ebbinge ook al keer op keer het laatste woord gezegd.

Tegenwoordig is Arjan Ebbinge ‎Opleidingsmanager en Loopbaancoach voor (ex-)topsporters bij Vereniging van Contractspelers (VVCS). Daar op kantoor gaat hij ongetwijfeld ook voorop in de strijd. Arjan Ebbinge heeft zijn voetbalkloffie verruild voor een zakentenue. In het washok van NEC Nijmegen haalt men opgelucht adem.

En mevrouw Ebbinge? Die laat de uitdrukking ‘Happy met Eppie’ in Nijmegen voortleven.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s