André Karnebeek – Ideale schoonzoon

Alle odes

karnebeek

Sinterklaas. Eerste Kerstdag. Tweede Kerstdag. Liefst nog een derde erachteraan. Oud en Nieuw. De feestelijke decembermaand is onmiskenbaar de favoriete tijd van het jaar voor André Karnebeek. Als ideale schoonzoon voelt hij zich als een vis in het water tijdens alle familiaire activiteiten.

Goed geluimd. Vriendelijk. Nooit humeurig. Betrokken. En natuurlijk hondstrouw. Dát is André Karnebeek. Trouw aan zijn familie, maar natuurlijk ook aan FC Twente. Wie het Diekman Stadion betreedt in de jaren ’90, komt de vrolijke stopper gegarandeerd tegen. Waar de Enschedeërs gaan, gaat André. Vanaf zijn debuut in 1989 tot zijn afscheid in 2001: hij is er gewoon altijd.

Daarmee is de geboren Twentenaar geen uitzondering bij de Tukkers. Clubliefde is in die tijd nog heel gewoon in het oosten van het land. Sander Boschker. Nico Jan Hoogma. Berthil ter Avest. Tezamen verdedigen ze jarenlang de clubkleuren van de plaatselijke FC, met André Karnebeek als goedlachse steunpilaar.

De sympathieke linksback uit Goor is de maïzena van het team. Hij treedt op als geweten van de ploeg en houdt alle ego’s bij elkaar. De neuzen dezelfde kant op – dat is het devies van André. Én altijd blijven lachen. Hij is een maatje voor zijn teamgenoten. Een klankbord. Een troost in zekere zin. En terwijl hij zijn ploegmaats laat schitteren, schakelt hij zonder ruw spel of wilde overtredingen elke rechtsbuiten uit. Ook in het veld doet hij geen vlieg kwaad.

Het mag geen verrassing heten dat Twente in die jaren een vaste gast is in het linkerrijtje. Slechts eenmaal eindigt de ploeg op een 10e plek, verder regent het derde, vijfde en zesde plaatsen. In het Diekman Stadion heerst steevast een jubelstemming. De carrière van André is een aaneenschakeling van successen, tot een teleurstellende 11e plek in zijn laatste seizoen roet in het eten lijkt te gooien. Een einde in mineur? Niets is minder waar. Het absolute hoogtepunt uit de loopbaan van de Tukker moet dan nog komen: de bekerfinale tegen PSV op 24 mei 2001.

Het affiche is prachtig, met de ongenaakbare Eindhovense kampioen als tegenstander. Maar liefst 32.000 Twente-supporters reizen af naar Rotterdam. Een ware volksverhuizing. Per bus. Per trein. Per auto. Het maakt niet uit – ze zijn er om hun spelers te steunen. En die betalen dat vertrouwen terug. FC Twente wint na strafschoppen. Een van de penaltynemers? André Karnebeek. Het is de kroon op een prachtige carrière. De Twente-fans huilen om het afscheid van hun ideale schoonzoon, maar gelukkig staat de volgende clubicoon al te popelen om de linksbackpositie over te nemen.

Vijftien jaar later. De oliebollen zijn net uit de oven gehaald. Monopoly, Triviant en Risk liggen klaar. De Top 2000 schalt door de speakers. Snel nog even een paar boodschapjes doen en het huis van kant maken, voor de familie voor de deur staat. André dartelt door het huis. Dit is zijn moment. Laat 2017 maar beginnen.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Erik Molkenboer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s