Jatto Ceesay – Guitige Gambiaan

Alle odes

jattoceesay

Het is zondagavond 19:00. De tune van mijn favoriete sportprogramma schalt door de woonkamer. Een warrige blonde presentator vult de beeldbuis. De samenvattingen én het avondeten worden op exact hetzelfde moment opgediend. Een wekelijks terugkerend ritueel waarbij het diner tot mijn grote ergernis voorrang moet verlenen aan Studio Sport.

De uitzending wordt noodzakelijkerwijs vanaf de eettafel aanschouwd en trekt als een dikke mist aan mij voorbij. Tilburg. Tricolore. Ongeslagen. En iets over een watervlugge rechtsbuiten die al wekenlang in bloedvorm verkeerd. De aankondiging van de openingswedstrijd wordt slechts ten dele opgevangen. Eén ding is voor mij echter direct kraakhelder. De schrik van elke linksback heeft deze middag ongetwijfeld weer toegeslagen: Jatto Ceesay.

Jatto Ceesay. De Gambiaan belichaamt zonder twijfel een ontzettend belangrijk aspect van het voetbal: plezier. De buitenspeler weet als geen ander het voetbalveld eigenhandig om te toveren tot frivole speeltuin. En altijd met die guitige lach die nimmer is weg te denken bij de olijke snelheidsduivel.

Dat voetbalgenot is er niet zonder reden. Elke week speelt de pijlsnelle aanvaller op onnavolgbare wijze met zijn opponenten. Linksachters worden genadeloos verpulverd. Als een argeloze hinde snelt de buitenspeler seizoen op seizoen langs de meelijwekkende verdedigers. De sprint vormt zijn handelsmerk. De achterlijn zijn natuurlijke habitat. De voorzet het sporadische resultaat. En de doelpunten de belangrijkste bijzaak. Het blijkt de gouden formule voor een vruchtbaar huwelijk tussen de ontembare buitenspeler en de club uit Tilburg.

Ceesay maakt deel uit van een ongekend succesvolle lichting. Hyypiä. Bombarda. Galásek. Prommayon. Klasbakken die op secure wijze tot een ijzersterk collectief worden gesmeed door Co Adriaanse. En niet zonder succes. De Tilburgers wanen zich onsterfelijk in het seizoen 1998/1999. De club eindigt op een fraaie tweede positie in de PTT Telecompetitie. Een ongekende weelde voor de bescheiden club uit Brabant.

Het kampioenenbal vormt de volgende stop voor Willem II. De kroon op het werk. Ook voor Jatto. De beste man weet niet wat hem overkomt. De onvermoeibare rechtsbuiten mag ruiken aan het grote werk. Sparta Praag. Olympique Lyon. Spartak Moskou. Het worden wedstrijden om nooit te vergeten.

En ook deze bewuste zondag is het smullen voor de Tilburgers. De samenvatting schiet volledig aan mij voorbij. Het maakt echter allemaal niet uit. Een glimp van de voetballende wervelwind wordt gelukkig ternauwernood opgevangen. En hij lacht. Een guitige lach. Dat kan maar één ding betekenen.

De schrik van elke linksback heeft wéér toegeslagen.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Maarten Kuijken

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s