Youssouf Hersi – Van vluchteling tot voetbalprof

Alle odes

youssouf-hersi

September 2016. Na 3 snikhete dagen tussen vulkanen, zwavelvelden en kamelen keer ik terug in Mekele, de tweede stad van Ethiopië. Uitgeput maar voldaan stap ik het kantoortje van de reisorganisatie binnen. “How was your trip?”, vraagt een enthousiaste, bekrulde Ethiopiër die me vaag bekend voorkomt. Na twee keer knipperen zie ik het ineens: het is Youssouf Hersi.

Meteen gaan mijn gedachten terug naar het begin van dit millennium. In de twee seizoenen tussen de entree van de latere wereldsterren Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder debuteert een ander wonderkind in Ajax 1. Een wonderkind met een verhaal. Als kind ontvlucht Youssouf Hersi zijn thuisland Ethiopië, om uiteindelijk in Dedemsvaart neer te strijken. In tegenstelling tot veel zijn landgenoten kan de jonge Youssouf meer dan alleen maar rennen en al snel zit de traditionele top 3 achter de magere middenvelder aan. Ajax trekt aan het langste eind.

De voormalig asielzoeker groeit uit tot het grootste talent van de befaamde jeugdopleiding van de Amsterdammers. Een gouden toekomst ligt voor het oprapen, maar de carrière van de ranke Ethiopiër zal uiteindelijk een stuk grilliger verlopen dan die van zijn twee generatiegenoten. Waar Raf en Wes al snel een basisplaats veroveren onder Ronald Koeman (en doorstoten naar de wereldtop), lukt het de goedlachse nummer 10 maar niet om aan te klampen. Uiterst succesvolle verhuurperiodes bij NAC en NEC ten spijt, Hersi zal het shirt van Ajax niet meer dragen.

Hij start een zwerfperiode langs clubs in de Nederlandse subtop, die maar wat graag gebruik maken van de diensten de spelverdeler. Van de Gelredome tot het Arke Stadion, overal staat het publiek op de banken voor het technisch begaafde lichtgewicht. Youssouf betaalt de steun terug met legio doelpunten en een gulle lach.

Een overstap naar Athene zorgt er echter voor dat Hersi’s carrière als een nachtkaars uitgaat. Hij duikt nog op in Doetinchem en zelfs in Australië, maar potten zou de frivole Afrikaan nooit meer breken. Wat begon als een jongensboek, is het uiteindelijk niet meer dan een mooi verhaal. Toch zal ik de jonge jaren van Youssouf, waarin je hem zag hunkeren naar een verdiende doorbraak, nooit vergeten.

September 2016. Gedesillusioneerd loop ik naar buiten. Het was Youssouf Hersi niet, besef ik me als ik nog één keer omkijk naar zijn look-a-like, die vrolijk staat te zwaaien. Het was ook te mooi om waar te zijn. De enige Ethiopische profvoetballer die ik ken, uitgerekend hier in dit kantoortje. Eén vraag blijft me nog wel bezig houden: waar is de echte Hersi dan wel gebleven na zijn avonturen Down Under?

Terug in Nederland volgt al snel een bevredigend antwoord: hij traint mee met de plaatselijke FC in zijn woonplaats Almere. Nog één kans om zijn carrière op een waardige manier af te sluiten, onder de vleugels van oud-ploeggenoot Jack de Gier. Het is je gegund, Youssouf.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Erik Molkenboer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s