Mike Zonneveld – Het diagonale doelpunt en de doodschop

Alle odes

Mike-Zonneveld

Het is 15 oktober 2003. We verheugen ons op het UEFA Cup-duel NEC – Wisla Krakow. De doordeweekse woensdag maakt de wedstrijdavond eigenlijk ongeschikt voor VWO-scholieren die na afloop nog vanuit Nijmegen terug naar Didam moesten. We gingen toch.

De return van het door de Nijmegenaren met 2-1 verloren duel in het Poolse Krakow voelde namelijk als een niet af te wijzen cadeautje. Europees voetbal was in De Goffert ook in de jaren onder leiding van oervoetbaldier Johan Neeskens geen vanzelfsprekendheid. Met spelers als Hersi, De Nooijer, Wielaert en Gentenaar in de gelederen was de Nijmegen Eendracht Combinatie dat seizoen en het seizoen ervoor al tot veel in staat gebleken.

Dat de Poolse supporters van Wisla Krakow de overwinning vast vierden en niet voor de gezelligheid waren gekomen, werd in en rond het stadion duidelijk. Ik herinner me nog een radiovoorbeschouwing. Voor de wedstrijd was bij Poolse supporters een flink arsenaal tuin- en sloopgereedschap in beslag genomen. Ze hadden de toon gezet. Mijn Didamse medesupporter en tevens klasgenoot Willem en ik togen naar De Goffert met in onze lijven een mix van adrenaline en jeugdige sensatiezucht. Daarmee bleken die avond ook de bidons van NEC gevuld. Meteen na het eerste fluitsignaal klapten ze erop. De Nijmeegse supportsschare bood verbaal dapper weerstand tegen de uitzinnigen uit Krakow. Er leek een stunt in te zitten. Dat moet ook Mike Zonneveld gedacht hebben. Dankzij een verwoestend doeltreffend diagonaal schot met links deed hij De Goffert nog in de eerste helft bijna uit zijn voegen barsten van vreugde. Het was 1-0 tegen Wisla Krakow, wat een weelde.

De vreugde bleek van korte duur. Waar het de NEC-spelers aan koelbloedigheid ontbeerde, hadden de Polen weinig nodig om de klus te klaren. Twee doelpunten deden de wedstrijd en de hele omlijsting ervan kantelen. Waar het samenzijn der supporters zich in de eerste helft vooral had ontpopt tot een verbale krachtmeting, waaide er na de Poolse treffers een andere wind in Nijmegen. Die wind waaide van de tribune over naar het veld. Duels werden ver buiten de spelregelmarges uitgevochten. Of die wind waaide over van het veld naar de tribunes. Daar had een groot deel van de Nijmeegse aanhang ter plekke besloten te stoppen met roken en drinken.  Men besloot de niet meer gebruikte aanstekers en bekers hardhandig aan de Poolse spelers en het arbitrale trio op het veld te doneren.

In de voetbalveldslag (ok ok: veldslag) die NEC – Wisla Krakow werd, haalden Youssouf Hersi (onbenulligheid), Patrick Ax (opzichtig natrappen) en Mike Zonneveld (doodschop) de eindstreep niet. Na het laatste fluitsignaal van de Hongaarse scheidsrechter van dienst droop het nog maar acht koppen tellende Nijmeegse ensemble af. Met het schaamrood-zwart-groen op de kaken. Mike Zonneveld had met zijn doeltreffende pegel een mooi jongensboek kunnen schrijven. In plaats daarvan besloot hij het manuscript met rode pen te bekrassen en in de Waal te knikkeren. Stroomafwaarts voerde die Mike Zonneveld richting vergetelheid.

Liemers College locatie Heerematen, blokuur economie. Donderdag 16 oktober 2003 was een lange dag.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Sebastiaan de Kroon

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s