Toine Rorije – Van belofte tot barman

Alle odes

Rorije

We kennen ze allemaal, de schrijnende verhalen van toptalenten die niet doorbreken. Op jonge leeftijd worden zij al bezongen, gelauwerd en toegejuicht, maar uiteindelijk rest voor hen niets dan de achterdeur. Jordi Hoogstrate. Brutil Hosé. Dani – de lijst wonderkinderen wiens carrière in de kiem is gesmoord is schier oneindig. De mislukte loopbaan van één potentiële ster is mij echter altijd het meest bijgebleven: Toine Rorije.

In zijn tienerjaren is er nog geen vuiltje aan de lucht voor de roodharige aanvaller. Hij doorloopt vanaf 1988 alle vertegenwoordigende jeugdelftallen van Oranje en is hét grote talent van de toch al niet misse jeugdopleiding van Go Ahead Eagles. Een jaartje hoger speelt ene Marc Overmars, maar daar kijkt eigenlijk niemand naar om. Maar terwijl Marc Netto na glorieuze jaren bij Ajax en Arsenal in 2000 een toptransfer maakt naar FC Barcelona, sluit Rorije in datzelfde jaar zijn carrière gedesillusioneerd af op De Langeleegte.

Begin jaren ’90 is de ster van Toine nog rijzende. Go Ahead is vaste klant in het rechterrijtje van de Eredivisie, met Rorije als steunpilaar. Het is feest in Deventer. PSV en Ajax zitten op het vinkentouw voor de watervlugge buitenspeler, maar Toine besluit de Vetkampstraat nog even trouw te blijven. Een keuze die niet verkeerder kon uitpakken. In de zomer van 1996 traint ‘de Rooie’ nog mee met het Oranje van Guus Hiddink en mist hij deelname aan het EK in Engeland op een haartje, een seizoen later vindt hij zichzelf terug in de Totodivisie.

Na een jaar verlost FC Groningen de nog steeds pas 23-jarige aanvaller uit zijn lijden. De Trots van het Noorden laveert in de jaren ’90 tussen de subtop en de middenmoot, dus het tij lijkt te keren voor Toine. Rorije krijgt weer hoop op een echte doorbraak, maar prompt degradeert de club. Het is om moedeloos van te worden. Wéér naar De Koel, Sportpark Schoonenberg en het Jan Louwers Stadion. En misschien nog wel erger: terug naar de Vetkampstraat, om als voormalige toptalent tégen Go Ahead te spelen. Toine woelt en denkt tijdens zijn vele slapeloze nachten met weemoed terug aan zijn bijna-transfers naar PSV en Ajax. ‘Wat als…?’ Ook dan kan het nog fout gaan, zo leert de geschiedenis, maar toch. Vanaf de bodem van de Nederlandse voetballerij lijkt de top verder weg dan ooit. Niet veel later besluit de moegestreden rechtsbuiten zijn schoenen aan de bekende wilgen te hangen.

Een gebrek aan discipline. Teveel interesse in randzaken. Het kan de brave buitenspeler allemaal niet aangerekend worden. De Heerdenaar is tijdens zijn carrière gewoon te vaak de verkeerde man op de verkeerde plek. Na zijn teleurstellende voetballoopbaan weet Rorije gelukkig wel de juiste positie te vinden, achter de bar van café de Doedel in Deventer. Als barman voelt Toine zich als een vis in het water. Hij wil het publiek vermaken, of dat nu met een doelpunt is of door een goudgele rakker uit de tap te toveren. De glimlach van zijn bezoekers, daar leeft hij voor.

Binnenkort kom ik een biertje bij je drinken, Toine. En dan denken we terug aan de zomer van ’96, toen we allebei nog de illusie hadden dat een profcarrière voor ons weggelegd was.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Erik Molkenboer

Bron foto: Catawiki

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s