Jhonny van Beukering – De beuk erin

Alle odes

Jhonny-van-Beukering

Het is zaterdag kwart over drie in de ochtend, wanneer ik met een licht tollend hoofd de Burger King aan het Leidseplein binnenloop. Door een haag van de stonede toeristen, kotsende tieners en agressieve junks baan ik me een weg richting de kassa, waar een meisje het hele tafereel met een verveelde blik aanschouwt. Het is al een tijd geleden dat ik hier ben geweest en ondanks mijn honger, besef ik me weer waarom.

Voor me in de rij staat een ietwat forse jongen in een grijs trainingspak met zwart haar en een matje in zijn nek. Aan zijn flanken bolt het grijze vest iets op, om de overtollige lichaamswelvingen (door vrouwen liefkozend en leugenachtig ‘love handles’ genoemd) ruimte te geven. Ik kan me maar niet aan de indruk onttrekken dat ik deze man ergens van ken. Met al het associatievermogen waar ik op dit tijdstip, in deze toestand en in deze omgeving toe in staat ben, probeer ik me hem voor de geest te halen.

Dan ineens schiet het me te binnen, maar ik twijfel direct aan mijn eigen conclusie. Verbeeld ik me dit nou of sta ik in de rij achter NEC’s Europees topscorer aller tijden: Jhonny van Beukering, a.k.a. De Beuk, a.k.a. Jhonny van de Burger King? Alles lijkt op zijn plek te vallen en de ironie ervan ontgaat me niet. Met een plat accent hoor ik hem een dubbele Whopper met friet en een grote cola bestellen. Het zal toch niet?

Wanneer ik later die nacht thuiskom, zal ik met mijn kleren aan in slaap vallen, wakker worden met bonkende hoofdpijn, maar ook fanatiek het Net afstruinen op zoek naar alle informatie die ik over De Beuk kan vinden. Zo zie ik hem vol overtuiging een vrije trap binnenschieten, richting de uitzinnige NEC-fans in het uitvak sprinten, het shirt over het hoofd trekken en het dan weer snel laten zakken, zich realiserend dat hij dit Adonis lichaam beter voor de spiegel kon bewaren. Maar zowel in mijn herinneringen als op Youtube, zie ik toch vooral steeds weer die inmiddels wereldberoemde sprint of eigenlijk het ontbreken daarvan.

Mario Been kende hem nog uit hun gezamenlijke en zeker niet onverdienstelijke tijd bij NEC, en gunt Van Beukering een proefcontract bij Feyenoord. De Beuk heeft een tijd thuis gezeten en besloten dat hij zijn voeten weer moet laten spreken.

In Rotterdam, maar ook ver daarbuiten heeft iedereen het over Jhonny; hij zou fit zijn, afgetraind zelfs. Het legioen is sceptisch maar kijkt uit naar de eerste speelminuten van De Beuk. Die laten niet lang op zich wachten. Het is twintig minuten voor tijd wanneer hij een moegestreden Wijnaldum vervangt in de wedstrijd tegen Excelsior. Het publiek veert op, de Kuip begint te kolken: het gaat gebeuren.

Jhonny voelt zich goed, hij staat hier en dat neemt niemand hem af. Hij snuift de geur van het strak gemaaide en nog vochtige gras op, dat in donkere en lichte strepen over het veld gedrapeerd ligt. In de 85e minuut belandt de bal via een splijtende pass in de loop van Van Beukering en de rest is geschiedenis. De geest wil wel, maar het lichaam niet en na nog geen 20 meter wordt hem in de loop de bal afgepakt. Op dat moment weet Jhonny hoe hij de rest van zijn leven herinnerd zal worden.

Niet vanwege de twee promoties met De Graafschap of het Europees topscorerschap bij NEC, noch aan zijn jeugdinterlandperiode waarin hij Klaas-Jan Huntelaar op de bank hield. Hij springt lichtjes op uit frustratie, maar zelfs daar lijkt het lichaam geen zin in te hebben. Nee, Jhonny van de Burger King heeft zijn voeten laten spreken en die bleken sprakeloos.

In de Burger King hoor ik hoe er achter mij een kleine vechtpartij ontstaat tussen een groepje Engelse toeristen en Nederlandse corpsballen. Geamuseerd kijk ik het tafereel even aan en draai me om wanneer een uitsmijter de ruzie onderbreekt en de hele groep ruzieschoppers bij hun kraag grijpt en de straat op gooit. Voor me staat het verveeld kijkende kassameisje en vraagt me wat ik wil bestellen. Ik zeg niets en kijk verwilderd om me heen. Bij de uitgang zie ik nog een glimp van de man in trainingspak, die met een tasje de Burger King uitloopt en in het voorbijgaan de uitsmijter een goedaardig klapje op de rug geeft.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Jorik van Enck

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s