Mika Nurmela – Finse Finesse

Mika Nurmela

Het Scandinavische contingent in Heerenveen bloeit. Sinds de eeuwwisseling hebben hordes voetballers uit het noorden van Europa hun opwachting gemaakt in het Abe Lenstra Stadion. Helden als Erik Edman, Lasse Nilsson en Markus Allbäck. Maar vlak mindere goden als Stefan Selaković, Niklas Tarvajärvi en Kristian Bak Nielsen ook niet uit. Voor mij telt er echter maar een: Mika Nurmela.

Op het eerste gezicht ziet de Finse aanvaller er meer uit als bouwvakker dan voetballer. Bonkig, trage motoriek, noeste kop en kale kruin. Maar schijn bedriegt. Mika ontpopt zich in Heerenveen als de man met het fluwelen rechterbeen. De magie zit ‘m in de curve die hij de leren knikker meegeeft. Zijn vrije trappen en hoekschoppen zijn venijnige boogballetjes. Chaos in de 16 van de tegenpartij, en de bal eindigt ontegenzeggelijk in het netje. Vissen is wat de sluitposten rest. Met dank aan Mika.

Bij Heerenveen speelt de begaafde vleugelspits op de toppen van zijn kunnen. Elk seizoen is hij betrokken bij meer dan een dozijn doelpunten, waardoor hij de bijnaam ‘koning van de assist’ krijgt. Dit is dan ook het enige onderdeel van het voetbal wat hij echt beheerst. Koppen? Doet-ie niet aan. Blessures? Mika niet gezien. Rennen? Dat is iets voor middenvelders. Slidings maken? Laat dat maar aan anderen over. Nee, de knokige international legt de bal met zijn rechtervoet keer op keer panklaar voor de goal.

Harry Vermeegen nam hem helaas nooit mee naar zijn ouderlijk huis voor het prachtige spel ‘de cirkel moet rond’ van De Regenjas. De Friese nummer 7 had het raamschot met 2 vingers in de neus gedaan. Geen kapotte vlaggenmast, niet de bal bij de buren naar binnen, nee: Gewoon binnen 3 keer de bal het huis in knallen. Schouderophalend zou hij zijn specialiteit tentoonstellen.

De finesse van de perfecte voorzet ontbreekt in de Eredivisie sinds Mika vertrok. Dennis Rommedahl en Uğur Yıldırım deden een poging, maar hadden het niet. Sindsdien is het wachten tot er een nieuwe specialist opstaat. Tot die tijd rest ons niets dan met weemoed terugdenken aan de tijden van Mika Nurmela.

Tekst: Dirk van den Heuvel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s