Glen Salmon – De wisseltrofee

Alle odes

Glen-Salmon

De bal rolt het veld uit. De grensrechter houdt de vlag met 2 handen recht boven zijn hoofd, de scheidsrechter blaast op zijn fluitje en wijst naar de dug-outs. Er komt een wissel aan. De lange spits fronst. Is het weer zo ver? Ja. Zijn rugnummer verschijnt op het bord van de vierde official. Berustend sjokt de speler naar de kant. Het is zijn lot: Glen Salmon wordt weer eens gewisseld.

De Zuid-Afrikaan begint zijn carrière als basisspeler in het toenmalige Fujifilm-stadion in Breda. De Totodivisie is een niveautje te laag voor hem, dus schiet hij NAC in zijn eerste seizoen direct naar het kampioenschap en de Eredivisie. Na drie succesvolle seizoenen bij de Parel van het Zuiden vertrekt Glen naar de Trots van het Noorden. In Groningen komt de aanvaller echter maar moeilijk uit de verf. De later zo kenmerkende rimpels in zijn voorhoofd verschijnen in het hoge noorden voor het eerst. Zijn doelpuntenproductie stokt en hij wordt steeds vaker gewisseld.

Niet gek, daar de concurrentie moordend is in de Martinistad. Zo bevat het Groningse keurkorps bij de komst van de Zuid-Afrikaan gelouterde topspitsen als Martin Drent, Dejan Curovic en Rolf Landerl. Later komen daar ook nog eens doelpuntenmachines als Erik Nevland en Luis Suarez bij. Glen pendelt tussen de bank en het veld en de groeven in zijn voorhoofd verschijnen steeds vaker. Langzaam maar zeker wordt het de drievoudig international pijnlijk duidelijk: hij is te groot voor het servet, maar te klein voor het tafellaken. Voor hem rest niets dan de wisseltrofee.

Hoe gaat Glen met zijn status als wisselspeler om? De gerimpelde goalgetter loopt niet in zeven sloten tegelijk. Waar andere spelers mokken, de uitgestoken hand van de coach weigeren of tegen iets aan schoppen, neemt Glen zijn wissel als een man. Hij zeurt niet, hij laat zijn voeten spreken. De volgende match pakt hij zijn moment wel. Een typisch voorbeeld is zijn oogverblindende treffer tegen Feyenoord in 2007. Hij gaat alleen op de keeper af, maar scoort niet. De bal blijft hangen en hij krijgt een tweede poging. Een verbluffend stiftje volgt. Het publiek danst. Glen lacht schamper. Zijn voorhoofdrimpels spreken boekdelen.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Dirk van den Heuvel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s