De gebroeders De Nooijer: 1 + 1 = 3

Alle odes

Gebr-de-Nooijer

Heel soms, wanneer het universum haar dag heeft, brengt zij voetballers voort die ons tonen dat er meer is dan de liefde voor het spelletje, de (mislukte) acties, de overwinning of individueel succes. Iets dat het elf-tegen-elf overstijgt en niet te trainen valt.

7 april 1996, eerste paasdag. We zitten in de derde minuut van de tweede verlenging om een plek in de finale van de KNVB-beker, wanneer Gérard de Nooijer vanuit het hart van de Spartaanse verdediging opstoomt. Met de bal aan de voet dribbelt hij naar voren, kijkt op en weet dan al precies waar zijn broer zal lopen. Gérard tikt de bal nog eenmaal voor zich uit en geeft dan een splijtende pass die pardoes tussen alle verdedigers van Feyenoord in valt.

Dennis de Nooijer weet dan al fractieseconden lang, misschien al wel zijn hele leven, waar de bal terecht zal komen. Hij is inmiddels weggelopen van zijn directe tegenstander, pikt de bal op met borst en schouder, en vertrekt al sleurend richting het vijandelijk doelgebied. Hij laat de bal nog eens stuiteren, wipt hem met rechts omhoog en haalt dan verrassend uit. De bal verdwijnt met een geniepige stuit achter de onverslaanbaar geachte Ed de Goey in het net. Winnende goal. Finale.

Misschien komt het omdat ik nooit een broer heb gehad, laat staan een tweelingbroer, maar als jonge jongen fantaseerde ik vaak hoe het was om iemand te hebben bij wie je aan één woord of blik genoeg hebt om elkaar te begrijpen. Toen ik een jaar of vijftien was, had ik een beste vriend die voor mijn wederhelft door had kunnen gaan. Niet alleen snapten we elkaar op en naast het veld, we waren allebei even kort van stuk, droegen hetzelfde halflang gesneden blonde haar, hadden eenzelfde passie voor voetbal én voor meisjes. Uiteraard was het deze laatste passie die onze vriendschap voorgoed de das om deed, toen hij er met een ex-vriendinnetje van mij vandoor ging.

Gebr-de-Nooijer5

Het gemis van een broer manifesteerde zich het sterkst toen ik voor het eerst de gebroeders Gérard en Dennis de Nooijer zag voetballen. De één een linksbenige meedogenloze verdediger met overzicht. De ander een rechtsbenige, ietwat luie spits met een zwakke knie. Elkaars tegenpolen in het veld, maar in werkelijkheid complementair. En in plaats van voor individueel succes te gaan, bleven zij jarenlang bij elkaar; ook toen de een hogerop of naar het buitenland kon, ook na hun actieve carrière. Beiden beseffend dat het geheel sterker is dan de som der delen.

In die assist en de daaropvolgende goal, goed voor een finaleplaats, zit al het moois dat voetbal te bieden heeft. Maar meer nog individuele klasse toont het de bovennatuurlijke verstandhouding tussen twee broers. Gérard die precies weet hoe Dennis gaat lopen, de strak afgemeten pass. Dennis’ loopactie zonder bal, de overtuigende aanname en het ziedende schot. Hier komt geen techniek bij kijken, dit is pure liefde. Broederliefde. Iets dat ik na al die jaren nog steeds mis en waar ik me bij neer heb moeten leggen. Dan kijk ik naar de zalvende beelden van Gérard en Dennis de Nooijer, en geniet met lichte afgunst.

Elke maand de beste odes en lijstjes in je mailbox? Meld je aan!

Tekst: Jorik van Enck

Advertenties

Een gedachte over “De gebroeders De Nooijer: 1 + 1 = 3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s