Purrel Fränkel – Voor even groot

Alle odes

Terwijl You’ll never walk alone door de stadionspeakers schalt, staat in de catacomben een van de kleinste spelers van de Europese velden met zijn handschoenen aan mee te deinen. Als de laatste noot gespeeld is, barst het publiek uit in een oorverdovend gejuich. Geschuif en gestommel in de gangen onder het stadion wanneer de spelers gestaag in beweging komen. Trede voor trede de trap op en dan loopt Purrel Fränkel plots in het felle stadionlicht van Anfield Road naast die andere kleine man, Michael Owen.

Mario Melchiot – Van alle markten thuis

Alle odes

canva-photo-editor (4)

Het is een mooie zondag in Amsterdam en ik fiets met mijn vriendin door de Plantagebuurt. Enthousiast wijst ze een pand aan. ‘Kijk, in dat huis, daar woont Chris Zegers! Laatst zag ik hem de deur openen en naar binnen gaan.’ Ik haal mijn schouders op. Sympathieke gast, die Zegers, maar het maakt me weinig uit waar hij woont. Een paar minuten later is het mijn beurt om vrolijk te worden. ‘Zag je dat? Daar liep Mario Melchiot!’

Abdelhak Nouri – Een ode om een vreselijke reden

Alle odes

canva-photo-editor (3)

Zaterdag 8 juli. Terwijl ik mijn eten kook, verlaat een schuin oog mijn telefoonscherm niet. Via Twitter volg ik de zeer nare aftocht van Abdelhak ‘Appie’ Nouri. Vanaf het moment dat hij in Zillertal tijdens een oefenduel van Ajax plotseling in elkaar zakte, houden twitteraars mij van minuut tot minuut op de hoogte. Buiten is het op dat moment opeens stil. Het buurtgeluid dat doorgaans door de wijk zoemt, lijkt een mute-knop te hebben. Stilte grijpt om zich heen. Gelukkig lees ik op een gegeven moment dat Nouri stabiel is. Ik leg mijn telefoon weg en eet zwijgend mijn avondprak.

Geoffrey Prommayon – War Elephant

Alle odes

De voetballerij kent vele spelers met meer dan alleen gele en rode kaarten op hun kerfstok. Verblind door de hoge salarissen van hun betere teamgenoten verdienen de mindere goden graag een zakcentje bij en worden als gevolg daarvan niet zelden gepakt door Oom Agent. Ook voor Geoffrey Prommayon, onze Thais-Nederlandse lieveling met misschien wel een van de meeste aansprekende voetbalnamen ooit, gaat deze vlieger op.

11 epische oorbellen

De 11

canva-photo-editor

De dag dat de portretfotograaf van Panini langskwam, was voor Eredivisievoetballers in 1995 de belangrijkste dag van het jaar. Haar in de plooi, een voor de spiegel geoefende blik en hopen op een fijn kiekje. Wat was destijds hip? Een ring door het oor. Iedereen weet dat Ulrich van Gobbel, John de Wolf en Warry van Wattum er eentje hadden. Hier zijn 11 nóg mooiere.

Damien Hertog – Te klein voor het tafellaken

Alle odes

Onverwachte promoties – ik heb er een zwak voor. Het levert vrijwel altijd prachtige taferelen op. Club noch stad­ zijn klaar voor zo’n grote stap en halen in blinde paniek de ene na de andere noodgreep uit. Supporters vieren feest alsof er geen morgen is en uit de kluiten gewassen amateurs krijgen ineens de kans op het hoogste niveau uit te komen. Zo verging het ook Damien Hertog, toen het nietige RBC in 2000 totaal onverwachts de nacompetitie winnend afsloot.